ایاواژی سنتی دینی و اجتماعی تامیل‌زبان است که در جنوب هند طی سدهٔ نوزدهم شکل گرفت و آیه وایکوندار شخصیت محوری آن در حافظهٔ پیروان است. سوامی‌توپّه و ناحیهٔ کانیاکوماری از مراکز مهم تاریخی آن به شمار می‌روند. آموزه‌ها در متون آکیلاتیروتو اَمّانای و اَروول نول بازتاب یافته‌اند.

توصیف ایاواژی به‌عنوان «دینی مستقل» یا «جنبشی مرتبط با هندوئیسم» محل اختلاف است. بخشی از پیروان هویت دینی مستقل را برجسته می‌کنند؛ برخی منابع بیرونی آن را در چارچوب جنبش‌های هندو جنوب هند می‌گذارند. پژوهش دانشگاهی دربارهٔ این سنت نیز به پیوند باورهای دینی با عاملیت اجتماعی و اعتراض به تبعیض می‌پردازد: مخزن دانشگاه کالیکات: پژوهش دربارهٔ ایاواژی.

این سنت از نیایش، زیارت و مراکز محلی به نام نیزال تانگال بهره می‌برد. اطلاعات مربوط به شمار پیروان، مرز دقیق با هندوئیسم و ساختار رهبری در منابع کاملاً همسان نیست؛ ازاین‌رو در این مدخل، طبقه‌بندی قطعی یا آمار بدون پشتوانه ارائه نمی‌شود.