ཨིསི་ལམ། (الإسلام)

ཁ་ཆེའི་ཆོས་ལུགས་ནི་འཛམ་གླིང་ཐོག་ཤུགས་རྐྱེན་ཆེ་ཤོས་དང་ཤུགས་རྐྱེན་ཆེ་ཤོས་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་ཤིག་ཡིན་པ་དང་སྤྱི་ལོའི་དུས་རབས་༧པའི་དུས་སྟོད་དུ་ཨ་རབ་ཕྱེད་གླིང་དུ་བྱུང་བའི་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་ཆོས་ལུགས་ཤིག་ཡིན། "ཨིསི་ལམ་"ཞེས་པའི་ཚིག་དེ་ཨ་རབ་སྐད་ཀྱི་རྩ་བ་"s-l-m"ལས་བྱུང་བ་དང་། དེ་ནི་ལྷའི་འདོད་པ་ལ་མགོ་སྐོར་བ་དང་། ཆོས་ལུགས་འདིའི་རྗེས་འཇུག་པ་ཚོར་ཁ་ཆེ་ཞེས་འབོད་ཀྱི་ཡོད། ཁ་ཆེའི་ཆོས་ལུགས་ཀྱི་ཡིད་ཆེས་གཙོ་བོ་ནི་དཀོན་མཆོག་གཅིག་ལ་ཡིད་ཆེས་དང་།

حضرت محمد بن عبدالله شخصیت محوری در ظهور اسلام است. بر اساس باور مسلمانان، او آخرین پیامبر الهی و ادامه‌دهنده رسالت پیامبرانی مانند آدم، نوح، ابراهیم، موسی و عیسی است. طبق سنت اسلامی، نخستین آیات قرآن در حدود سال 610 میلادی در غار حرا در نزدیکی مکه بر محمد نازل شد. دعوت او در ابتدا بر توحید، ترک بت‌پرستی، عدالت، اخلاق، حمایت از نیازمندان و مسئولیت انسان در برابر خداوند تأکید داشت.

مهم‌ترین اصل اعتقادی اسلام توحید است. مسلمانان معتقدند خداوند یکتا، بی‌همتا، خالق جهان و سرچشمه همه هستی است و هیچ شریک یا همتایی ندارد. واژه «الله» در زبان عربی برای اشاره به خدا به کار می‌رود. این اعتقاد به یگانگی خداوند نقش بنیادینی در عقاید، عبادات و جهان‌بینی اسلامی دارد.

قرآن کتاب مقدس اسلام و مهم‌ترین منبع دینی مسلمانان است. مسلمانان قرآن را کلام خداوند می‌دانند که از طریق فرشته وحی، جبرئیل، بر پیامبر اسلام نازل شده است. قرآن به زبان عربی است و از 114 سوره تشکیل شده که موضوعات متنوعی مانند توحید، اخلاق، عبادات، سرگذشت پیامبران، قوانین اجتماعی، خانواده، عدالت، مرگ و زندگی پس از مرگ را دربر می‌گیرد.

در کنار قرآن، سنت و احادیث پیامبر از منابع مهم شناخت آموزه‌های اسلامی به شمار می‌روند. احادیث شامل گزارش‌هایی از سخنان، رفتارها و تأییدهای پیامبر هستند. شیوه گردآوری، ارزیابی و استفاده از احادیث در میان مذاهب و مکاتب اسلامی تفاوت‌هایی دارد و همین موضوع به شکل‌گیری مجموعه‌ها و سنت‌های علمی گوناگونی در جهان اسلام منجر شده است.

اسلام احترام زیادی برای پیامبران پیشین قائل است. حضرت ابراهیم جایگاهی ویژه در اسلام دارد و به‌عنوان یکی از مهم‌ترین پیامبران توحیدی شناخته می‌شود. موسی نیز یکی از پیامبرانی است که بارها در قرآن از او یاد شده است. حضرت عیسی در اسلام پیامبر و مسیحی بزرگ و حضرت مریم نیز شخصیتی بسیار محترم و برجسته دانسته می‌شود. یکی از سوره‌های قرآن نیز به نام مریم نام‌گذاری شده است.

ایمان به فرشتگان یکی دیگر از باورهای اساسی در اسلام است. جبرئیل در سنت اسلامی به‌عنوان فرشته وحی شناخته می‌شود. همچنین باور به روز قیامت و زندگی پس از مرگ نقش مهمی در جهان‌بینی اسلامی دارد. بر اساس این باور، انسان در برابر اعمال خود مسئول است و پس از مرگ درباره کردار او داوری خواهد شد. مفاهیم بهشت و دوزخ نیز در ارتباط با پاداش و کیفر اخروی مطرح می‌شوند.

اخلاق در اسلام جایگاه بسیار مهمی دارد. صداقت، عدالت، امانت‌داری، بخشش، صبر، وفاداری، احترام به والدین، کمک به نیازمندان، حمایت از یتیمان و رعایت حقوق دیگران از ارزش‌های مورد تأکید این دین هستند. در منابع اسلامی، اخلاق تنها مسئله‌ای فردی نیست و روابط خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی را نیز شامل می‌شود.

نماز از مهم‌ترین اعمال عبادی مسلمانان است. مسلمانان در نماز رو به کعبه در شهر مکه می‌ایستند؛ جهتی که قبله نامیده می‌شود. نماز با ذکر، قرائت قرآن و حرکات مشخصی انجام می‌گیرد و یکی از اصلی‌ترین شیوه‌های ارتباط عبادی مسلمانان با خداوند به شمار می‌آید.

روزه نیز از عبادات اصلی اسلام است. در ماه رمضان، مسلمانانی که شرایط لازم را دارند از سپیده‌دم تا غروب از خوردن، آشامیدن و برخی اعمال دیگر خودداری می‌کنند. هدف روزه تنها پرهیز جسمانی نیست، بلکه تقویت خودکنترلی، تقوا، صبر و همدلی با نیازمندان نیز از اهداف آن دانسته می‌شود. پایان ماه رمضان با عید فطر همراه است که از مهم‌ترین اعیاد مسلمانان محسوب می‌شود.

زکات یکی دیگر از اعمال مهم در اسلام است و نوعی پرداخت مالی دینی به شمار می‌رود که در شرایط مشخص برای حمایت از گروه‌های تعیین‌شده در نظر گرفته شده است. صدقه و کمک داوطلبانه به نیازمندان نیز در اسلام اهمیت زیادی دارد و بخشی از مسئولیت اجتماعی و اخلاقی مسلمانان تلقی می‌شود.

حج یکی از مهم‌ترین آیین‌های اسلامی است. مسلمانانی که از نظر جسمی و مالی توانایی لازم را دارند، موظف‌اند در صورت فراهم بودن شرایط دست‌کم یک بار در زندگی حج واجب را انجام دهند. بخش اصلی مناسک حج در مکه و مناطق اطراف آن برگزار می‌شود. کعبه در مسجدالحرام مهم‌ترین مکان مقدس اسلام و مرکز مناسک حج است.

شهر مکه مقدس‌ترین شهر در اسلام است و کعبه در آن قرار دارد. مدینه نیز جایگاه بسیار مهمی در تاریخ اسلام دارد، زیرا پیامبر اسلام در سال 622 میلادی از مکه به مدینه مهاجرت کرد. این رویداد که «هجرت» نامیده می‌شود، نقطه عطف مهمی در تاریخ اسلام بود و مبدأ تقویم هجری نیز با آن ارتباط دارد.

پس از هجرت، جامعه اسلامی در مدینه سازمان‌یافته‌تر شد و ابعاد اجتماعی و سیاسی اسلام نیز گسترش یافت. پیامبر اسلام تا زمان درگذشت خود در سال 632 میلادی رهبری جامعه مسلمانان را بر عهده داشت. پس از درگذشت او، مسئله جانشینی و رهبری جامعه اسلامی به یکی از مهم‌ترین موضوعات تاریخی تبدیل شد.

اختلاف دیدگاه درباره جانشینی پیامبر و برخی مسائل اعتقادی، سیاسی و فقهی به شکل‌گیری شاخه‌های گوناگون در اسلام انجامید. دو شاخه اصلی اسلام در جهان امروز اهل سنت و شیعه هستند. اهل سنت از نظر جمعیتی بزرگ‌ترین شاخه اسلام و شیعه دومین شاخه بزرگ آن است.

در میان اهل سنت چهار مذهب فقهی مشهور حنفی، مالکی، شافعی و حنبلی وجود دارد. این مذاهب در بسیاری از اصول مشترک‌اند، اما در برخی مسائل فقهی و شیوه استنباط احکام تفاوت‌هایی دارند. در اسلام شیعی نیز شاخه‌های مختلفی شکل گرفته‌اند که شیعه دوازده‌امامی، اسماعیلیه و زیدیه از مهم‌ترین آنها هستند.

با وجود تفاوت‌های مذهبی، بیشتر مسلمانان در اصول اصلی مانند ایمان به خدای یگانه، قرآن، پیامبری محمد، نماز، روزه، قیامت و بسیاری از ارزش‌های اخلاقی اشتراک دارند. اختلافات میان مکاتب اسلامی بیشتر در موضوعاتی مانند رهبری دینی، فقه، تفسیر برخی متون و بعضی باورهای تاریخی دیده می‌شود.

مسجد اصلی‌ترین عبادتگاه عمومی مسلمانان است. مساجد علاوه بر محل برگزاری نماز، در طول تاریخ نقش‌های آموزشی، فرهنگی و اجتماعی نیز داشته‌اند. مسجدالحرام در مکه، مسجدالنبی در مدینه و مسجدالاقصی در بیت‌المقدس از مهم‌ترین اماکن مقدس در اسلام به شمار می‌روند.

اسلام دارای مجموعه گسترده‌ای از مناسبت‌های مذهبی است. ماه رمضان، عید فطر، عید قربان و ایام حج از مهم‌ترین مناسبت‌های مشترک میان مسلمانان هستند. شب‌های قدر نیز از شب‌های مهم در سنت اسلامی محسوب می‌شوند. در سنت شیعی مناسبت‌هایی مانند عاشورا، اربعین و عید غدیر اهمیت ویژه‌ای دارند.

فقه اسلامی به بررسی احکام عملی و شیوه زندگی دینی می‌پردازد. موضوعاتی مانند عبادات، معاملات، خانواده، ارث، مسائل مالی و برخی روابط اجتماعی در حوزه فقه بررسی می‌شوند. طی قرن‌ها، فقهای مذاهب مختلف مجموعه گسترده‌ای از آثار فقهی و روش‌های استنباط احکام را توسعه داده‌اند.

مفهوم شریعت در اسلام گسترده‌تر از فقه است و به مسیر و چارچوب کلی زندگی دینی اشاره دارد. شریعت شامل اصول اعتقادی، اخلاقی و عملی است و برداشت و اجرای آن در جوامع و مکاتب مختلف اسلامی یکسان نبوده است.

علوم اسلامی در طول تاریخ حوزه‌های متنوعی را شامل شده‌اند. تفسیر قرآن، علم حدیث، فقه، اصول فقه، کلام، فلسفه و عرفان از مهم‌ترین این علوم هستند. اندیشمندان بسیاری در طول تاریخ به توسعه این حوزه‌ها پرداخته‌اند و آثار گسترده‌ای در موضوعات دینی و فلسفی پدید آورده‌اند.

فلسفه اسلامی نیز نقش مهمی در تاریخ اندیشه داشته است. فیلسوفانی مانند فارابی، ابن‌سینا، ابن‌رشد و ملاصدرا از چهره‌های مهم این سنت هستند. آنان درباره موضوعاتی مانند وجود، معرفت، عقل، نفس، خداوند و رابطه فلسفه و دین آثار مهمی نوشته‌اند.

عرفان اسلامی و تصوف نیز بخش مهمی از تاریخ معنوی اسلام را تشکیل می‌دهد. این سنت‌ها بر تزکیه نفس، اخلاق، محبت الهی و تجربه معنوی تأکید می‌کنند. شخصیت‌هایی مانند مولوی، عطار، ابن عربی و عبدالقادر گیلانی در تاریخ عرفان اسلامی شهرت زیادی یافته‌اند.

تمدن اسلامی در طول تاریخ تنها به حوزه دین محدود نبوده و در علوم، پزشکی، ریاضیات، نجوم، فلسفه، معماری، هنر و ادبیات نیز نقش مهمی ایفا کرده است. در دوره‌های مختلف، مراکزی مانند بغداد، دمشق، قاهره، قرطبه، بخارا، سمرقند و اصفهان از مراکز مهم علمی و فرهنگی جهان اسلام بوده‌اند.

اندیشمندان مسلمان در زمینه‌هایی مانند پزشکی، ریاضیات، نجوم، جغرافیا، فلسفه و علوم طبیعی آثار متعددی پدید آوردند. انتقال و گسترش دانش میان تمدن‌های یونانی، ایرانی، هندی، اسلامی و اروپایی نیز از ویژگی‌های مهم برخی دوره‌های تاریخی تمدن اسلامی بوده است.

هنر و معماری اسلامی نیز تنوع بسیار زیادی دارد. مسجدها، مدارس، کاخ‌ها، گنبدها، مناره‌ها، خوشنویسی، تذهیب، کاشی‌کاری و طرح‌های هندسی از جلوه‌های شناخته‌شده فرهنگ و هنر اسلامی هستند. با این حال، سبک هنری مناطق مختلف جهان اسلام تفاوت‌های قابل توجهی با یکدیگر دارد.

اسلام طی قرن‌ها از شبه‌جزیره عربستان به مناطق گسترده‌ای از آسیا، آفریقا و اروپا گسترش یافت. گسترش اسلام در همه مناطق به یک شیوه صورت نگرفت و عواملی مانند حکومت‌ها، تجارت، مهاجرت، فعالیت‌های دینی و ارتباطات فرهنگی در آن نقش داشتند.

امروزه مسلمانان در کشورهای بسیار زیادی زندگی می‌کنند. جمعیت‌های بزرگ مسلمان در خاورمیانه، شمال آفریقا، آسیای جنوبی، آسیای مرکزی و جنوب‌شرقی آسیا حضور دارند و جوامع مسلمان قابل توجهی نیز در اروپا، آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، آفریقا و اقیانوسیه زندگی می‌کنند.

اسلام به یک قوم، نژاد یا زبان خاص محدود نیست. مسلمانان از اقوام، فرهنگ‌ها و زبان‌های بسیار متفاوتی هستند. زبان عربی به دلیل زبان قرآن و نقش آن در عبادات اهمیت ویژه‌ای دارد، اما زبان‌های فارسی، اردو، ترکی، مالایی، بنگالی، اندونزیایی و ده‌ها زبان دیگر نیز دارای میراث گسترده اسلامی هستند.

تنوع فرهنگی جوامع مسلمان بسیار گسترده است. بسیاری از آداب اجتماعی، شیوه‌های لباس، غذا، موسیقی، هنر و سنت‌های محلی موجود در کشورهای مسلمان ریشه فرهنگی یا منطقه‌ای دارند و الزاماً جزئی از آموزه‌های اصلی اسلام نیستند. از این رو، برای شناخت اسلام باید میان تعالیم دینی و سنت‌های محلی جوامع مسلمان تمایز قائل شد.

در طول بیش از چهارده قرن، اسلام بر تاریخ، سیاست، فرهنگ، هنر، فلسفه و زندگی اجتماعی بخش بزرگی از جهان تأثیر گذاشته است. در عین حال، خود جوامع اسلامی نیز از تمدن‌ها و فرهنگ‌های گوناگون تأثیر پذیرفته‌اند و به همین دلیل سنت اسلامی در مناطق مختلف جهان جلوه‌های بسیار متنوعی پیدا کرده است.

در مجموع، اسلام دینی توحیدی است که محور اصلی آن ایمان به خدای یگانه، قرآن، پیامبری محمد، مسئولیت اخلاقی انسان و زندگی پس از مرگ است. عبادت، اخلاق، عدالت، خانواده، کمک به دیگران و مسئولیت اجتماعی از موضوعات مهم در آموزه‌های اسلامی هستند. اسلام امروزه یکی از بزرگ‌ترین سنت‌های دینی و تمدنی جهان است و پیروان آن با پیشینه‌های قومی، زبانی و فرهنگی گوناگون در سراسر جهان زندگی می‌کنند.