Ο Χανμπαλισμός είναι μία από τις τέσσερις κύριες σουνιτικές σχολές νομολογίας και αποδίδεται στον Αχμάντ ιμπν Χανμπάλ, έναν παραδοσιακιστή και νομικό του Μπαγκντάντι του τρίτου αιώνα ΑΧ. Η σχολή Χανμπαλίμ αναπτύχθηκε και επεκτάθηκε μετά από αυτόν από μαθητές και νομικούς όπως ο Ιμπν Κουντάμα. Συνεπώς, η ιστορία της δεν θα πρέπει να περιοριστεί σε μια διοικητική ίδρυση σε ένα μόνο έτος.

Οι νομικοί Χανμπαλί βασίζονται στο Κοράνι και το Χαντίθ και έχουν διεξάγει διαφορετικές συζητήσεις σχετικά με το εύρος της ορθολογικής γνώμης και συλλογισμού σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Αυτή η σχολή είχε εξέχουσα παρουσία στην ιστορία του Χιτζάζ και του Νατζντ, αλλά δεν είναι συνώνυμη με ένα σύγχρονο πολιτικό κίνημα ή έναν συγκεκριμένο θεσμό.