Η κατανόηση του Χριστιανισμού απαιτεί την εξέταση μιας θρησκευτικής παράδοσης με συγκεκριμένη ιστορία και κοινωνική εμπειρία. Αναδύθηκε στο πλαίσιο του Ιουδαϊσμού του πρώτου αιώνα και σταδιακά έγινε μια παγκόσμια παράδοση με ποικίλες εκκλησίες και θεολογίες. Γεωγραφική προέλευση και ημερομηνία έναρξής του: πρώτος αιώνας μ.Χ. το κίνημα των ακολούθων του Ιησού ξεκίνησε τον πρώτο αιώνα. Γεωγραφική θέση: ιστορική Παλαιστίνη, Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ και Γαλιλαία, πολυκεντρική προέλευση. Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ είναι το κέντρο της θρησκευτικής ίδρυσης. η πρώιμη εκκλησία σταδιακά διαμορφώθηκε.

Πεποιθήσεις και θεολογία. Πίστη στον Θεό, τον Ιησού Χριστό, την Αγία Γραφή και την ελπίδα της σωτηρίας. Το δόγμα της Τριάδας είναι κεντρικό στις περισσότερες εκκλησίες. Σχετικά με τον Θεό ή την Αγία Πραγματικότητα, τον ένα Θεό στην Τριαδική θεολογία. Υπάρχουν επίσης και μη Τριαδικές εξηγήσεις. Αυτή η εξήγηση είναι μια γενική εισαγωγή. Τα σχολεία και οι εκκλησίες μπορεί να τη διατυπώνουν διαφορετικά.

Ιερές μορφές και τελετουργίες. Σημαντικές μορφές στις αφηγήσεις αυτής της παράδοσης περιλαμβάνουν: τον Ιησού, την Μαρία, τους αποστόλους και τους αγίους της εκκλησίας. Κοινές πρακτικές και τελετουργίες: Βάπτισμα, Θεία Κοινωνία, προσευχή, ανάγνωση της Βίβλου και κοινή προσευχή. Τόποι προσευχής ή συγκέντρωσης: Εκκλησία, παρεκκλήσι και μοναστήρι.

Κείμενα, ηθική και περιστάσεις. Σημαντικές πηγές και νόμοι: Καινή Διαθήκη και Παλαιά Διαθήκη και εκκλησιαστικές παραδόσεις· η ερμηνεία είναι κλάδος. Θρησκευτικές περιστάσεις και ημέρες: Κυριακή, Πάσχα, Χριστούγεννα και Πεντηκοστή. Θρησκευτικοί ηγέτες ή θεσμοί: επίσκοποι, ιερείς, πάστορες και εκκλησιαστικά συμβούλια· καμία ενιαία ηγεσία.

Έκταση και εσωτερική ποικιλομορφία. Οπαδοί και κοινότητες αυτής της παράδοσης υπάρχουν σε χριστιανικές κοινότητες σε όλο τον κόσμο. Τα κύρια κέντρα βρίσκονται στην Αφρική, την Ευρώπη, την Αμερική, τη Μέση Ανατολή και την Ασία. Οι λειτουργικές ή κειμενικές γλώσσες της περιλαμβάνουν τα αραβικά, τα ελληνικά, τα συριακά, τα λατινικά, τα αρμενικά, τα γκεζικά και τις τοπικές γλώσσες των κοινοτήτων. Η ιστορική, τοπική και ενδοθρησκευτική ποικιλομορφία δεν πρέπει να περιορίζεται σε μία μόνο αφήγηση.

Αυτό το λήμμα προορίζεται για ιστορική και συγκριτική εισαγωγή. Όσον αφορά τους κλάδους, τις αμφισβητούμενες ημερομηνίες και την αυτοονομασία των κοινοτήτων, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι απόψεις των ίδιων των οπαδών και εξειδικευμένες πηγές της ίδιας παράδοσης. Πληκτρολογήστε τον τίτλο αυτού του λήμματος: Θρησκεία.

Το όνομα αυτής της παράδοσης μπορεί να έχει διάφορες μορφές σε διαφορετικές γλώσσες και περιόδους. Η τοπική ονομασία που είναι καταχωρημένη σε αυτό το αρχείο είναι «Χριστιανισμός» και ο περσικός τίτλος της είναι «مسیحیت». Η χρήση αυτών των ονομάτων εντός της κοινότητας δεν είναι πάντα η ίδια και μερικές φορές το εξωτερικό όνομα, το ακαδημαϊκό όνομα ή το όνομα που επιλέγουν οι οπαδοί τους είναι διαφορετικό. Για αυτόν τον λόγο, ο τίτλος αυτής της σελίδας αποτελεί οδηγό αναζήτησης και αναγνώρισης και δεν καθορίζει από μόνος του τα όρια της ταυτότητας όλων των οπαδών.

Για να κατανοήσουμε τον χρόνο προέλευσης, είναι απαραίτητο να διακρίνουμε μεταξύ θρησκευτικής αφήγησης, θεσμικής ιστορίας και ακαδημαϊκής χρονολόγησης. Σε αυτό το αρχείο, το ιστορικό εύρος ή εξήγηση καταγράφεται ως εξής: Πρώτος αιώνας μ.Χ. έναρξη του κινήματος των ακολούθων του Ιησού τον πρώτο αιώνα. Το έτος που δίνεται για τη χρονολογική σειρά είναι μόνο μια κατά προσέγγιση ένδειξη για την ταξινόμηση και, εάν οι πηγές διαφέρουν, το περιγραφικό κείμενο προηγείται του αριθμού. Ο σχηματισμός πολλών παραδόσεων ήταν σταδιακός. Επομένως, μια μέρα, μια πόλη ή ένα άτομο δεν μπορεί πάντα να θεωρείται η οριστική αρχή όλων αυτών.

Η μετάδοση της θρησκευτικής γνώσης σε αυτήν την παράδοση γίνεται μέσω κειμένου, διδασκαλίας, προφορικής μνήμης ή συνδυασμού αυτών. Οι πηγές και οι κανόνες που δίνονται στις πληροφορίες για αυτήν την καταχώρηση είναι: Καινή Διαθήκη και Παλαιά Διαθήκη και εκκλησιαστικές παραδόσεις· η εξήγηση είναι ένας κλάδος. Γλώσσες που σχετίζονται με τη μελέτη και την τελετουργία είναι επίσης τα αραβικά, τα ελληνικά, τα συριακά, τα λατινικά, τα αρμενικά, τα γκεζ και οι τοπικές γλώσσες των κοινοτήτων. Οι εκδόσεις, οι μεταφράσεις και τα σχόλια κειμένων μπορεί να διαφέρουν σε διαφορετικές περιόδους και κοινότητες· κατά συνέπεια, το όνομα ενός βιβλίου ή γλώσσας από μόνο του δεν υποδηλώνει ότι όλοι οι οπαδοί έχουν την ίδια κατανόηση ή μέθοδο μελέτης.

Στην καθημερινή ζωή, οι διδασκαλίες μπορούν να αντικατοπτρίζονται στην προσευχή, την οικογένεια, την εκπαίδευση, τις κοινωνικές σχέσεις και τις ηθικές αποφάσεις. Οι γνωστές μορφές θρησκευτικής πρακτικής σε αυτή την περίπτωση είναι: το βάπτισμα, η Θεία Κοινωνία, η προσευχή, η ανάγνωση των γραφών και η συλλογική προσευχή. Ορισμένες από αυτές τις πρακτικές είναι δημόσιες, ενώ άλλες εκτελούνται μόνο σε ορισμένες περιστάσεις, ώρες ή εκκλησιαστικές συγκεντρώσεις. Το επίπεδο συμμετοχής των πιστών ποικίλλει επίσης: ένα άτομο μπορεί να ασκεί τις τελετουργίες τακτικά, ενώ ένα άλλο μπορεί να είναι περισσότερο ταυτισμένο με την πολιτιστική ή εκκλησιαστική κληρονομιά της ίδιας παράδοσης.

Οι χώροι λατρείας και η κοινότητα αντιπροσωπεύουν την ιστορική μνήμη και την τοπική σύνδεση κάθε κοινότητας. Σε αυτήν την παράδοση, οι αναγνωρισμένοι χώροι ή οι χώροι τελετουργίας περιλαμβάνουν εκκλησίες, παρεκκλήσια και μοναστήρια. Δεν είναι όλοι αυτοί οι χώροι απαραίτητα επίσημα ναοί ή εκκλησιαστικά κτίρια. Τα σπίτια, οι ανοιχτοί χώροι, τα τοπικά ιερά και οι φυσικοί χώροι μπορούν επίσης να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο. Η σημασία και η προσβασιμότητα κάθε τόπου εξαρτάται από την τοπική αφήγηση και τους κανόνες της συγκεκριμένης κοινότητας και ένα παράδειγμα δεν πρέπει να γενικεύεται σε όλες τις περιοχές.

Το θρησκευτικό ημερολόγιο συχνά συνδέει την ιστορία, τη φύση και την κοινοτική ζωή. Οι περιστάσεις που καταγράφονται για αυτήν την παράδοση περιλαμβάνουν: Κυριακή, Πάσχα, Χριστούγεννα και Πεντηκοστή. Ο χρόνος και ο τρόπος τήρησης μπορεί να ποικίλλουν ανάλογα με το σεληνιακό ή ηλιακό ημερολόγιο, τη γεωγραφική περιοχή, τον κλάδο και την οικογενειακή παράδοση. Ορισμένες ημέρες συνδέονται με λατρεία ή νηστεία, ενώ άλλες είναι περιστάσεις για συγκέντρωση, εορτασμό ή κοινωνική προσφορά. Η σημασία κάθε περίστασης πρέπει να ερμηνεύεται στο πλαίσιο αυτής της παράδοσης και της κοινότητας.

Η δομή της θρησκευτικής ηγεσίας και λήψης αποφάσεων αποτελεί επίσης μέρος της ταυτότητας μιας παράδοσης. Σε αυτήν την περίπτωση, οι αναγνωρισμένοι ρόλοι περιγράφονται ως εξής: επίσκοποι, ιερείς, πάστορες και εκκλησιαστικά συμβούλια· δεν υπάρχει ένας μόνο ηγέτης. Η εξουσία μπορεί να κατανεμηθεί μεταξύ τοπικών ηγετών, δασκάλων, αιρετών οργάνων, θρησκευτικών οικογενειών ή έγκυρων κειμένων. Σε πολλές θρησκείες, δεν υπάρχει ένας ενιαίος κεντρικός οργανισμός και λειτουργούν ταυτόχρονα πολλά έγκυρα κέντρα· επομένως, ο τίτλος μιας εξουσίας ή ενός θεσμού δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αντιπροσωπεύει όλους τους οπαδούς παγκοσμίως.

Η γεωγραφική έκταση μιας θρησκείας ποικίλλει τόσο ιστορικά όσο και σήμερα. Κοινότητες που συνδέονται με τον Χριστιανισμό ζουν σε χριστιανικές κοινότητες σε όλο τον κόσμο. Τα κύρια κέντρα βρίσκονται στην Αφρική, την Ευρώπη, την Αμερική, τη Μέση Ανατολή και την Ασία, και τα αραβικά, τα ελληνικά, τα συριακά, τα λατινικά, τα αρμενικά, τα γκεζ και οι τοπικές γλώσσες είναι παρόντα στο κείμενο, τη διδασκαλία ή την καθημερινή συζήτηση ορισμένων από αυτές. Η μετανάστευση, το εμπόριο, η εκπαίδευση, η μετατόπιση των πολιτικών ορίων και η διαγενεακή επαφή έχουν επηρεάσει όλες τις τοπικές μορφές θρησκευτικής πρακτικής. Ως αποτέλεσμα, η εμπειρία ενός οπαδού σε μια χώρα μπορεί να διαφέρει σημαντικά από αυτήν των οπαδών της ίδιας παράδοσης σε μια άλλη περιοχή.

Η κατηγορία αυτής της καταχώρησης είναι "Θρησκεία" και χρησιμοποιείται για σκοπούς καταλογογράφησης. Αυτή η ετικέτα δεν αποτελεί κρίση σχετικά με την αυθεντικότητα, την αξία ή την ανωτερότητα οποιασδήποτε ομάδας. Τα όρια μεταξύ θρησκείας, δόγματος, κινήματος και πολιτιστικής παράδοσης δεν είναι πάντα σαφή στην έρευνα και στον αυτοπροσδιορισμό της κοινότητας, ειδικά σε παραδόσεις που έχουν πολλαπλούς κλάδους ή είναι αλληλένδετες με γειτονικές παραδόσεις. Τα πεδία σε αυτήν τη σελίδα παρέχουν βασικές πληροφορίες με δυνατότητα αναζήτησης και δεν προορίζονται να αντικαταστήσουν τοπικές αφηγήσεις ή συνομιλίες με οπαδούς.

Κατά την εξέταση των πεποιθήσεων οποιασδήποτε κοινότητας, πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη η διαφορά μεταξύ του επίσημου κειμένου και της πραγματικής πρακτικής του λαού. Πίστη στον Θεό, τον Ιησού Χριστό, την Αγία Γραφή και την ελπίδα της σωτηρίας· το δόγμα της Αγίας Τριάδας είναι κεντρικό στις περισσότερες εκκλησίες. Αυτή η δήλωση είναι μια περίληψη για εισαγωγή· τα μέλη μιας οικογένειας, γενιάς ή εκκλησίας μπορεί να διαφέρουν ως προς την ερμηνεία, τον βαθμό προσήλωσης ή την προτεραιότητα των αξιών. Τέτοιες διαφορές είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο στην ιστορία των θρησκειών και δεν πρέπει να ερμηνεύονται ως απλές αντιφάσεις ή έλλειψη κοινής ταυτότητας. Για μια πιο ακριβή κατανόηση, κάθε ισχυρισμός πρέπει να αξιολογείται σε σχέση με την ιστορία, τη γλώσσα και το κοινωνικό πλαίσιο αυτής της κοινότητας.

Αυτή η εισαγωγή κάνει σκόπιμα διάκριση μεταξύ σχετικά καλά τεκμηριωμένων πληροφοριών και θεμάτων με διαφορετικές αφηγήσεις. Τα τμήματα που αφορούν τον ιδρυτή ή την κεντρική φιγούρα αναφέρουν: Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ είναι το κέντρο της θρησκευτικής ίδρυσης. Η πρώιμη εκκλησία σχηματίστηκε σταδιακά. Εάν η παράδοση δεν έχει έναν μόνο ιδρυτή, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι ασήμαντη. Πολλές θρησκείες έχουν προκύψει από πολυγενεακή ανάπτυξη και οικογενειακή και τοπική μετάδοση. Επίσης, οι αριθμοί στον ιστορικό πίνακα είναι για σκοπούς ταξινόμησης και δεν ισχυρίζονται ότι αποδεικνύουν οριστικά μια αμφισβητούμενη ημερομηνία.

Για να ολοκληρωθεί η μελέτη, μπορεί κανείς να ανατρέξει ταυτόχρονα σε ενδοθρησκευτικά γραπτά, ακαδημαϊκή έρευνα και κοινωνική ιστορία, και να αξιολογήσει τις διαφορές στον σκοπό κάθε πηγής. Οι επικεφαλίδες που σχετίζονται με το κείμενο και τη μνήμη αυτής της κοινότητας στο τρέχον αρχείο είναι: Καινή Διαθήκη και Παλαιά Διαθήκη και Εκκλησιαστικές Παραδόσεις· η Ερμηνεία είναι ένας κλάδος. Παράλληλα με αυτό, θα πρέπει επίσης να εξεταστούν η προφορική παράδοση, τα ιστορικά έργα και οι οπτικές γωνίες διαφορετικών ομάδων. Καμία γενική περίληψη δεν μπορεί να καλύψει όλες τις ατομικές εμπειρίες· αυτή η σελίδα αποτελεί σημείο εκκίνησης για την κατανόηση, όχι υποκατάστατο εξειδικευμένων πηγών ή των λόγων των ίδιων των οπαδών.