رویداسیا عنوانی برای سنت‌ها و اجتماعاتی است که آموزه‌ها و یاد گورو رویداس، شاعر و آموزگار معنویِ باکتی در شمال هند، را محور قرار می‌دهند. کاربرد این نام در جوامع مختلف یکسان نیست و نباید همهٔ کسانی را که رویداس را گرامی می‌دارند عضو یک سازمان یا هویت واحد دانست.

در سال ۲۰۱۰ ، دره صاحب‌خند بالان در پنجاب هند، هویت «رویداسیا دَرم» را به‌صورت مستقل اعلام کرد و متن آمریت‌بانی را به‌عنوان کتاب مقدس این جامعه معرفی نمود. پژوهش‌های دانشگاهی این رخداد را در زمینهٔ تاریخ اجتماعی پنجاب، تبعیض طبقاتی، دینداری دالیت و شکل‌گیری هویت جمعی بررسی می‌کنند؛ بنابراین رابطهٔ تاریخی و اجتماعی آن با سیک‌گرایی روشن است، اما نسبت آن با سیک‌گرایی محل اختلاف و خودتعریفیِ گروه‌ها متفاوت است.

باور و عمل در اجتماعات رویداسیا بر نیایش، سرودهای باکتی، برابری معنوی و یاد رویداس تکیه دارد. شیوهٔ سازمان‌دهی، متون مرجع و میزان تأکید بر هویت مستقل میان پیروان و مراکز محلی تفاوت دارد. این مدخل فقط یکی از جریان‌های معاصر مرتبط با میراث رویداس را معرفی می‌کند و حکم کلی دربارهٔ همهٔ پیروان او نیست.

برای بررسی بیشتر باید منابع خود اجتماعات را در کنار پژوهش‌های مستقل تاریخ اجتماعی مطالعه کرد. دره صاحب‌خند بالان یک مرکز اثرگذار در شکل‌گیری هویت مستقل رویداسیا است، نه نمایندهٔ تمام کسانی که به رویداس ارادت دارند.