Yerli Amerikan dini geleneklerini anlamak (çok sayıda yerli isim ve dil; tek bir yerli unvanı yok), belirli bir tarih ve sosyal deneyime sahip bir dini geleneği incelemeyi gerektirir. Tek bir din değil, birden fazla yerli halkın dini gelenekleri için tanımlayıcı bir başlık; her gelenek aynı ulusun adı ve anlatısıyla tanımlanmalı ve kutsal bilginin yayılmasına ilişkin kısıtlamalara uyulmalıdır. Coğrafi köken ve köken tarihi: Amerika kıtalarının yerli halklarının bin yıllık gelenekleri; her ulusun kendi tarihi ve kozmolojisi vardır. Yer: Kuzey Amerika, kıta genelindeki yerli halklar ve topraklar; erken dönemde kaydedilen şehirler; kökenler bazen çok merkezlidir. Her ulusun kendi anlatıları ve aktarımları vardır; ortak bir kurucu yoktur.

İnançlar ve teoloji. Toprakla, atalarla, yaratıcıyla veya ruhlarla olan ilişkiler farklı sistemlerde mevcuttur; hiçbir doktrin tüm uluslara genelleştirilemez. Tanrı veya kutsal gerçeklik konusunda, bir yaratıcıya, ruhlara ve kutsal varlıklara olan inanç ulusa ve dile bağlıdır; bu madde herhangi bir dini temsil etmemektedir. Bu açıklama genel bir giriş niteliğindedir; okullar ve cemaatler farklı formülasyonlara sahip olabilir.

Kutsal figürler ve ritüeller. Bu geleneğin anlatılarında önemli figürler şunlardır: Her ulusun anlatılarında yer alan kutsal figürler; hassas bilgiler kamuya açıklanmamalıdır. Ortak uygulamalar ve ritüeller: Her ulusun kurallarına göre ritüeller ve uygulamalar; gizli veya kutsal ayrıntılar izin alınmadan yeniden yayınlanmamalıdır. İbadet veya toplanma yerleri: Koruma altındaki topraklar, ritüel evleri ve kutsal alanlar; kamuya açık isim verilmesi her zaman uygun değildir.

Metinler, etik kurallar ve özel günler. Önemli kaynaklar ve yasalar: Sözlü bilgi ve yerel yasalar; topluluk kaynaklarına ve izinlerine saygı gösterilmelidir. Dini günler ve özel günler: Ulusa ve mevsime bağlı olarak topluluk temelli takvimler ve özel günler. Dini liderler veya kurumlar: Her ulusun seçilmiş/ritüel büyükleri ve liderleri; yerel unvan ve otorite.

Kapsam ve içsel çeşitlilik. Bu geleneğin takipçileri ve toplulukları, farklı büyüklük ve dağılıma sahip küresel topluluklarda mevcuttur. Dini diller veya metinlerinin dilleri, takipçilerin dillerini ve hareketin ana metinlerini içerir. Tarihsel, yerel ve din içi çeşitlilik tek bir anlatıya indirgenmemelidir.

Bu madde, tarihsel ve karşılaştırmalı bir giriş niteliğindedir. Kollara, tartışmalı tarihlere ve toplulukların kendi kendilerini adlandırmalarına ilişkin olarak, hem takipçilerin kendi görüşleri hem de aynı geleneğin uzmanlaşmış kaynakları dikkate alınmalıdır. Bu maddenin başlığını yazın: Din.

Bu geleneğin adı, farklı dillerde ve dönemlerde çeşitli biçimlerde olabilir. Bu dosyada kayıtlı yerel adı "Çok sayıda yerel isim ve dil; tek bir yerel başlık mevcut değil" ve Farsça başlığı "Yerli Amerikan dini gelenekleri"dir. Bu isimlerin topluluk içindeki kullanımı her zaman aynı değildir ve bazen dışsal isim, akademik isim veya takipçileri tarafından seçilen isim farklıdır. Bu nedenle, bu sayfanın başlığı bir arama ve tanımlama kılavuzudur ve tek başına tüm takipçilerin kimlik sınırlarını belirlemez.

Köken zamanını anlamak için, dini anlatı, kurumsal tarih ve araştırma tarihlemesi arasında ayrım yapmak gereklidir. Bu dosyada, tarihsel aralık veya açıklama şu şekilde kaydedilmiştir: Amerika yerli halklarının bin yıllık gelenekleri; her halkın kendi tarihi ve kozmolojisi vardır. Zaman çizelgesi için listelenen yıl, sıralama için yalnızca yaklaşık bir göstergedir ve kaynaklar farklılık gösteriyorsa, açıklayıcı metin sayıdan önce gelir. Birçok geleneğin oluşumu kademeli olmuştur; bu nedenle, bir gün, şehir veya birey her zaman hepsinin kesin başlangıcı olarak kabul edilemez.

Bu gelenekte dini bilginin aktarımı metin, öğretim, sözlü hafıza veya bunların bir kombinasyonu yoluyla gerçekleşir. Bu maddede belirtilen kaynaklar ve kurallar şunlardır: sözlü bilgi ve yerel yasalar; topluluk kaynaklarına ve izinlerine saygı gösterilmelidir. Çalışma ve ritüelle ilişkili diller aynı zamanda takipçilerin dilleri ve hareketin ana metinleridir. Metinlerin versiyonları, çevirileri ve yorumları farklı dönemlerde ve topluluklarda değişiklik gösterebilir; bu nedenle, yalnızca bir kitabın veya dilin adı, tüm takipçilerin aynı anlayışa veya çalışma yöntemine sahip olduğunu göstermez.

Günlük hayatta, öğretiler dua, aile, eğitim, sosyal ilişkiler ve ahlaki kararlarda yansıtılabilir. Bu durumda kabul edilen dini uygulama biçimleri şunlardır: her ulusun normlarına uygun ritüeller ve törenler; gizli veya kutsal ayrıntılar izinsiz olarak çoğaltılmamalıdır. Bu uygulamaların bazıları halka açıkken, bazıları yalnızca belirli koşullar, zamanlar veya gruplar içinde gerçekleştirilir. Takipçilerin katılım düzeyi de değişir: bir kişi ritüelleri düzenli olarak yerine getirirken, bir diğeri aynı geleneğin kültürel mirası veya cemaatiyle daha fazla özdeşleşebilir.

İbadet yerleri ve topluluk alanları, her topluluğun tarihsel hafızasını ve yerel bağını temsil eder. Bu gelenekte, tanınmış yerler veya ritüel alanları arasında koruma altındaki araziler, ritüel evleri ve kutsal alanlar bulunur; genel isimlendirme her zaman uygun değildir. Bu alanların hepsi mutlaka resmi tapınak veya kilise binaları olmak zorunda değildir; evler, açık alanlar, yerel türbeler ve doğal alanlar da önemli bir rol oynayabilir. Her yerin önemi ve erişilebilirliği, o topluluğun yerel anlatısına ve normlarına bağlıdır ve bir örnek tüm alanlara genelleştirilmemelidir.

Dini takvim genellikle tarihi, doğayı ve topluluk yaşamını birbirine bağlar. Bu gelenek için kaydedilen olaylar arasında topluluk temelli takvimler ve olaylar, ulusal ve mevsimsel olaylar yer alır. Kutlamaların zamanlaması ve şekli, ay veya güneş takvimine, coğrafi bölgeye, kola ve aile geleneğine göre değişebilir. Bazı günler ibadet veya oruçla ilişkilendirilirken, diğerleri toplanma, anma veya topluluk hizmeti vesilesidir; her olayın anlamı, o gelenek ve topluluk bağlamında okunmalıdır.

Dini liderlik ve karar alma yapısı da bir geleneğin kimliğinin bir parçasıdır. Bu durumda, tanınan roller şu şekilde açıklanmaktadır: Her ulusun yaşlıları ve seçilmiş/ritüel liderleri; yerel unvan ve otorite... Otorite, yerel liderler, öğretmenler, seçilmiş kurumlar, dini aileler veya yetkili metinler arasında dağıtılabilir. Birçok dinde tek bir merkezi örgüt yoktur ve birkaç yetkili merkez aynı anda faaliyet gösterir; bu nedenle, bir otoritenin veya kurumun unvanı, mutlaka dünya çapındaki tüm takipçileri temsil ettiği anlamına gelmez.

Bir dinin coğrafi yayılımı hem tarihsel olarak hem de günümüzde değişiklik göstermiştir. Yerli Amerikan dini gelenekleriyle ilişkili topluluklar, farklı büyüklük ve dağılıma sahip küresel topluluklarda yaşamaktadır ve mensuplarının dilleri ile hareketin temel metinleri, bazılarının metinlerinde, öğretilerinde veya günlük konuşmalarında mevcuttur. Göç, ticaret, eğitim, değişen siyasi sınırlar ve kuşaklar arası temas, yerel dini uygulama biçimlerini etkilemiştir. Sonuç olarak, bir ülkedeki bir takipçinin deneyimi, aynı geleneğin başka bir bölgedeki takipçilerinin deneyiminden önemli ölçüde farklı olabilir.

Bu girişin kategorisi "Din" olup kataloglama amacıyla kullanılmaktadır. Bu etiket, herhangi bir grubun özgünlüğü, değeri veya üstünlüğü hakkında bir yargı niteliği taşımaz. Din, mezhep, hareket ve kültürel gelenek arasındaki sınırlar, özellikle birden fazla dala sahip veya komşu geleneklerle iç içe geçmiş geleneklerde, araştırma ve topluluk öz-tanımlamasında her zaman net değildir. Bu sayfadaki alanlar, aranabilir temel bilgiler sağlar ve yerel anlatıların veya takipçilerle yapılan konuşmaların yerini alması amaçlanmamıştır.

Herhangi bir toplumun inançlarını incelerken, resmi metin ile insanların gerçek uygulamaları arasındaki farkı da göz önünde bulundurmak gerekir. Toprakla, atalarla, yaratıcıyla veya ruhlarla olan ilişkiler farklı sistemlerde mevcuttur; hiçbir doktrin tüm uluslara genelleştirilemez. Bu ifade bir giriş özetidir; bir aile, nesil veya topluluğun üyeleri, yorumlama, bağlılık derecesi veya değerlerin önceliği konusunda farklılık gösterebilir. Bu tür farklılıklar dinler tarihinde normal bir olgudur ve basit çelişkiler veya ortak kimlik eksikliği olarak yorumlanmamalıdır. Daha doğru bir anlayış için, her iddia aynı toplumun tarihi, dili ve sosyal bağlamı ile karşılaştırılmalıdır.

Bu giriş, nispeten iyi belgelenmiş bilgiler ile farklı anlatılara sahip konular arasında bilinçli bir ayrım yapmaktadır. Kurucu veya merkezi figür hakkındaki bölümler şunları belirtmektedir: Her ulusun kendi anlatıları ve aktarımları vardır; ortak bir kurucu yoktur. Bir geleneğin tek bir kurucu babası olmaması, onun önemsiz olduğu anlamına gelmez; birçok din, çok kuşaklı gelişim ve aile ve yerel aktarım yoluyla ortaya çıkmıştır. Ayrıca, tarihsel tablodaki sayılar sıralama amacıyla kullanılmıştır ve tartışmalı bir tarihi kesin olarak kanıtlamayı amaçlamamaktadır.

Çalışmayı tamamlamak için, aynı anda din içi yazılara, akademik araştırmalara ve sosyal tarihe başvurulabilir ve her kaynağın amacındaki farklılıklar değerlendirilebilir. Mevcut kayıtlarda bu topluluğun metni ve hafızasıyla ilgili başlıklar şunlardır: Sözlü bilgi ve yerel yasalar; Topluluk kaynaklarına ve izinlerine saygı gösterilmelidir. Bununla birlikte, sözlü anlatılar, tarihsel eserler ve farklı grupların bakış açıları da dikkate alınmalıdır. Hiçbir genel özet tüm bireysel deneyimleri kapsayamaz; bu sayfa, uzmanlaşmış kaynakların veya takipçilerin kendi sözlerinin yerine geçmek yerine, anlamak için bir başlangıç ​​noktasıdır.