Spiritizmi (Espiritismo · Spiritism) anlamak, belirli bir tarihi ve sosyal deneyimi olan dini bir geleneği incelemeyi gerektirir. Ruhun hayatta kalmasına, bazı dallarında reenkarnasyona ve ruhlarla iletişim olasılığına inanan modern bir dini/manevi hareket olan Brezilya Spiritizmi, şifa ve hayır kurumlarıyla yaygın olarak bilinir. Coğrafi kökenleri ve başlangıç ​​tarihi: Modern hareket, Allan Kardec'in Ruhlar Kitabı'nın yayınlanmasından sonra başladı. ۱۸۵۷ Biliniyor. Yer: Avrupa ve Güney Amerika, Paris ve Brezilya; erken dönem şehirleri kaydedilmiştir; kökenleri bazen çok merkezlidir. Allan Kardec, hareketin adını ve yazı sistemini oluşturmuştur; daha eski spiritüalist gelenekler de mevcuttur.

İnançlar ve teoloji. Tanrı, ruhun ahlaki gelişimi ve bireysel sorumluluk Kardecist formülasyonunda önemlidir; hareket diğer spiritüalizm akımlarından farklıdır. Tanrı veya kutsal gerçeklik, Kardecist metinlerinde tek Tanrı ve iyiliğin kaynağı ile ilgili olarak... Bu açıklama genel bir giriş niteliğindedir; okullar ve topluluklar farklı formülasyonlara sahip olabilir.

Kutsal figürler ve ritüeller. Bu geleneğin anlatılarında önemli figürler arasında Allan Kardec, ruhani rehberler ve ilham verici kişiler yer alır; isimler cemaatler arasında değişiklik gösterir. Yaygın uygulamalar ve ritüeller: Çalışma, eğitim oturumları, dua ve hayır işleri; ruhsal iletişim yöntemi belirli kurallarla gerçekleştirilir. İbadet veya toplanma yerleri: Spiritüalist merkez veya dernek ve çalışma evi.

Metinler, etik kurallar ve özel günler. Önemli kaynaklar ve yasalar: Ruhlar Kitabı ve Kardek'in diğer eserleri; derneklerin farklı yorumları vardır. Dini günler ve özel günler: Kardek'in anma törenleri ve dernek programları; merkezi bir ritüel takvimi yoktur. Dini liderler veya kurumlar: Derneklerin yöneticileri ve öğretmenleri; birleşik bir küresel yapı yoktur.

Kapsam ve içsel çeşitlilik. Bu geleneğin takipçileri ve toplulukları, farklı büyüklük ve dağılıma sahip küresel topluluklarda mevcuttur. Dini diller veya metinlerinin dilleri, takipçilerin dillerini ve hareketin ana metinlerini içerir. Tarihsel, yerel ve din içi çeşitlilik tek bir anlatıya indirgenmemelidir.

Bu madde tarihsel ve karşılaştırmalı amaçlarla hazırlanmıştır. Kollara, tartışmalı tarihlere ve toplulukların kendi kendilerini adlandırmalarına ilişkin olarak, takipçilerin kendi görüşleri ve aynı geleneğe ait uzman kaynaklar dikkate alınmalıdır. Bu maddenin başlığını yazın: Hareket.

Bu geleneğin adı, farklı dillerde ve dönemlerde çeşitli biçimlerde olabilir. Bu dosyada kayıtlı yerel adı "Espiritismo · Spiritizm" ve Farsça başlığı "روحببوري / سپيريتيسم"dir. Bu isimlerin topluluk içindeki kullanımı her zaman aynı değildir ve bazen dışsal ad, akademik ad veya takipçileri tarafından seçilen ad farklıdır. Bu nedenle, bu sayfanın başlığı bir arama ve tanımlama kılavuzudur ve tek başına tüm takipçilerin kimlik sınırlarını belirlemez.

Ortaya çıkış zamanını anlamak için, dini anlatı, kurumsal tarih ve araştırma kronolojisi arasında ayrım yapmak gerekir. Bu durumda, tarihsel aralık veya açıklama şu şekilde kaydedilmiştir: Modern hareket, Allan Kardec'in "Ruhlar" adlı kitabının yayınlanmasından sonra başladı. ۱۸۵۷ Tanındı. Zaman çizelgesi için verilen yıl, sıralama için yalnızca yaklaşık bir göstergedir ve kaynaklar farklılık gösteriyorsa, açıklayıcı metin sayıdan önce gelir. Birçok geleneğin oluşumu kademeli olmuştur; bu nedenle, bir gün, şehir veya birey her zaman hepsinin kesin başlangıcı olarak kabul edilemez.

Bu gelenekte dini bilginin aktarımı metin, öğretim, sözlü hafıza veya bunların bir kombinasyonu yoluyla gerçekleşir. Bu giriş için verilen bilgilerde belirtilen kaynaklar ve kurallar şunlardır: Ruhlar Kitabı ve Kardec'in diğer eserleri; toplulukların çeşitli yorumları vardır. Çalışma ve ritüelle ilişkilendirilen diller aynı zamanda takipçilerin dilleri ve hareketin ana metinleridir. Metinlerin versiyonları, çevirileri ve yorumları farklı dönemlerde ve topluluklarda değişiklik gösterebilir; dolayısıyla, yalnızca bir kitabın veya dilin adı, tüm takipçilerin aynı anlayışa veya çalışma yöntemine sahip olduğunu göstermez.

Günlük hayatta, öğretiler dua, aile, eğitim, sosyal ilişkiler ve ahlaki kararlarda yansıtılabilir. Bu durumda kabul edilen dini uygulama biçimleri şunlardır: çalışma, eğitim toplantıları, dua ve hayır işleri; manevi iletişim yöntemi belirli kurallara göre gerçekleştirilir. Bu uygulamaların bazıları kamuya açıkken, bazıları yalnızca belirli koşullar, zamanlar veya gruplar içinde gerçekleştirilir. Takipçilerin katılım düzeyi de değişir: bir kişi düzenli olarak ritüelleri yerine getirirken, bir diğeri aynı geleneğin kültürel mirası veya cemaatiyle daha fazla özdeşleşir.

İbadet ve topluluk yerleri, her topluluğun tarihsel hafızasını ve yerel bağını temsil eder. Bu gelenekte, tanınmış yerler veya ritüel alanları arasında Spiritüalist merkez veya topluluk ve çalışma evi bulunur. Bu alanların hepsi mutlaka resmi tapınak veya kilise binaları olmak zorunda değildir; evler, açık alanlar, yerel türbeler ve doğal alanlar da önemli bir rol oynayabilir. Her yerin önemi ve erişilebilirliği, yerel anlatıya ve o topluluğun kurallarına bağlıdır ve bir örnek tüm alanlara genelleştirilmemelidir.

Dini takvim genellikle tarihi, doğayı ve topluluk yaşamını birbirine bağlar. Bu gelenek için kaydedilen olaylar arasında Kardek anma törenleri ve topluluk programları yer alır; merkezi bir ritüel takvimi yoktur. Zamanlama ve uygulama şekli, ay veya güneş takvimine, coğrafi bölgeye, kola ve aile geleneğine göre değişebilir. Bazı günler ibadet veya oruçla ilişkilendirilirken, diğerleri toplanma, anma veya topluluk hizmeti için fırsatlar sunar; her olayın anlamı, o gelenek ve topluluk bağlamında okunmalıdır.

Dini liderlik ve karar alma yapısı da bir geleneğin kimliğinin bir parçasıdır. Bu durumda, tanınan roller şu şekilde tanımlanır: derneklerin yöneticileri ve öğretmenleri; tek bir küresel yapı yoktur. Otorite, yerel liderler, öğretmenler, seçilmiş organlar, dini aileler veya yetkili metinler arasında dağıtılabilir. Birçok dinde, tek bir merkezi örgüt yoktur ve birkaç yetkili merkez aynı anda faaliyet gösterir; bu nedenle, bir otoritenin veya kurumun unvanı, mutlaka dünya çapındaki tüm takipçileri temsil ettiği anlamına gelmez.

Bir dinin coğrafi yayılımı hem tarihsel olarak hem de günümüzde değişiklik göstermiştir. Spiritüalist topluluklar, dünyanın dört bir yanında farklı büyüklükte ve dağılımda toplumlarda yaşamaktadır ve mensuplarının dilleri ile hareketin temel metinleri, bazılarının metinlerinde, öğretilerinde veya günlük konuşmalarında mevcuttur. Göç, ticaret, eğitim, değişen siyasi sınırlar ve kuşaklar arası temas, yerel dini uygulama biçimlerini etkilemiştir. Sonuç olarak, bir ülkedeki bir takipçinin deneyimi, aynı geleneğin başka bir bölgedeki takipçilerinin deneyiminden önemli ölçüde farklı olabilir.

Bu girişin sınıflandırması "Hareket"tir ve kataloglama amacıyla kullanılmaktadır. Bu etiket, herhangi bir grubun özgünlüğü, değeri veya üstünlüğü hakkında bir yargı niteliği taşımaz. Din, mezhep, hareket ve kültürel gelenek arasındaki sınırlar, özellikle birden fazla dala sahip veya komşu geleneklerle iç içe geçmiş geleneklerde, araştırma ve topluluk öz-tanımlamasında her zaman net değildir. Bu sayfadaki alanlar, aranabilir temel bilgiler sağlar ve yerel anlatıların veya takipçilerle yapılan konuşmaların yerini alması amaçlanmamıştır.

Herhangi bir topluluğun inançlarını incelerken, resmi metin ile insanların gerçek uygulamaları arasındaki farkı da göz önünde bulundurmak gerekir. Tanrı, ruhun ahlaki gelişimi ve bireysel sorumluluk, Kardeciliğin formülasyonunda önemlidir; hareket diğer spiritüalizmlerden farklıdır. Bu ifade bir giriş özetidir; bir aile, nesil veya topluluğun üyeleri, yorumlama, bağlılık derecesi veya değerlerin önceliği konusunda farklılık gösterebilir. Bu tür farklılıklar, dinler tarihinde normal bir olgudur ve basit çelişkiler veya ortak kimlik eksikliği olarak yorumlanmamalıdır. Daha doğru bir anlayış için, her iddia o topluluğun tarihi, dili ve sosyal bağlamı ile karşılaştırılmalıdır.

Bu giriş, nispeten iyi belgelenmiş bilgiler ile farklı anlatılara sahip konular arasında bilinçli olarak ayrım yapmaktadır. Kurucu veya merkezi figür hakkındaki bölümler şöyle der: Allan Kardec, hareketin adını ve yazı sistemini organize etmiştir; ayrıca daha eski spiritüalist gelenekler de vardı. Bir geleneğin tek bir kurucu babası olmaması, onun önemsiz olduğu anlamına gelmez; birçok din, çok kuşaklı gelişim ve aile ve yerel aktarım yoluyla ortaya çıkmıştır. Ayrıca, tarihsel tablodaki sayılar sıralama amacıyla kullanılmıştır ve tartışmalı bir tarihi kesin olarak kanıtlamayı amaçlamaz.

Çalışmayı tamamlamak için, aynı anda din içi yazılara, akademik araştırmalara ve sosyal tarihe başvurulabilir ve her kaynağın amacındaki farklılıklar değerlendirilebilir. Mevcut kayıtlarda bu topluluğun metni ve hafızasıyla ilgili başlıklar şunlardır: Ruhlar Kitabı ve Kardak'ın Diğer Eserleri; Derneklerin farklı yorumları vardır. Bunun yanı sıra, sözlü anlatılar, tarihi eserler ve farklı grupların bakış açıları da incelenmelidir. Hiçbir genel özet tüm bireysel deneyimleri kapsayamaz; bu sayfa, anlamak için bir başlangıç ​​noktasıdır, uzmanlaşmış kaynakların veya takipçilerin kendi sözlerinin yerini tutmaz.