Anglikanizmi anlamak, belirli bir tarihe ve sosyal deneyime sahip bir dini geleneği incelemeyi gerektirir. Anglikanizmin tarihi ve oluşumu şu tarihi bağlamla bağlantılıdır: İngiltere Kilisesi 16. yüzyılda Roma'nın otoritesinden ayrıldı; daha eski İngiliz kökleri vardır. İngiliz Reformu; VIII. Henry, tek bir teolojinin kurucusu değil, kraliyet ayrılığında rol oynadı. Coğrafi kökenleri ve başlangıç ​​tarihi: İngiltere Kilisesi 16. yüzyılda Roma'nın otoritesinden ayrıldı; daha eski İngiliz kökleri vardır. Konum: Avrupa, Canterbury ve Londra; Kudüs ve Celile; çok merkezli kökenler. İngiliz Reformu; VIII. Henry, tek bir teolojinin kurucusu değil, kraliyet ayrılığında rol oynadı.

İnançlar ve teoloji. Katolik mirası ve Protestan Reformu'nun tarihsel bir karışımı; Tanrı veya ilahi gerçeklik, Üçlü Birlik Tanrı hakkında geniş bir teolojik yelpaze. Bu açıklama genel bir giriş niteliğindedir; okullar ve cemaatler farklı formülasyonlara sahip olabilir.

Kutsal figürler ve ritüeller. Bu geleneğin anlatılarındaki önemli figürler şunlardır: İsa, Meryem ve kilise takvimindeki azizler. Yaygın uygulamalar ve ritüeller: Ortak Dua Kitabı, Kutsal Komünyon, vaftiz ve günlük dua. İbadet veya cemaat yerleri: Yerel kilise ve katedral.

Metinler, etik ve özel günler. Önemli kaynaklar ve yasalar: Kutsal yazılar, gelenek ve akıl; kararlar kilise ve bölgesel niteliktedir. Dini bayramlar ve günler: Paskalya, Noel ve takvim bayramları. Dini liderler veya kurumlar: Piskoposlar, Canterbury Başpiskoposu ve ulusal meclisler.

Kapsam ve içsel çeşitlilik. Bu geleneğin takipçileri ve toplulukları, dünyanın dört bir yanındaki Hristiyan topluluklarında mevcuttur; başlıca merkezler Afrika, Avrupa, Amerika, Orta Doğu ve Asya'dadır. Litürjik veya metinsel dilleri arasında Arapça, Yunanca, Süryanice, Latince, Ermenice, Ge'ez ve toplulukların yerel dilleri yer almaktadır. Tarihsel, yerel ve din içi çeşitlilik tek bir anlatıya indirgenmemelidir.

Bu madde, tarihsel ve karşılaştırmalı bir giriş niteliğindedir. Kollar, tartışmalı tarihler ve toplulukların kendi kendilerini adlandırmaları konusunda, takipçilerin kendi görüşleri ve aynı geleneğin uzmanlaşmış kaynakları dikkate alınmalıdır. Bu maddenin başlığını yazın: Din / Kol.

Bu geleneğin adı, farklı dillerde ve dönemlerde çeşitli biçimlerde olabilir. Bu dosyada kayıtlı yerel adı "Anglikanizm" ve Farsça adı "Anglikan"dır. Bu isimlerin topluluk içindeki kullanımı her zaman aynı değildir ve bazen dışsal ad, akademik ad veya takipçilerin kendileri için seçtikleri ad farklıdır. Bu nedenle, bu sayfanın başlığı bir arama ve tanımlama kılavuzudur ve tek başına tüm takipçilerin kimlik sınırlarını belirlemez.

Köken zamanını anlamak için, dini anlatı, kurumsal tarih ve bilimsel tarihleme arasında ayrım yapmak gereklidir. Bu durumda, tarihsel dönem veya açıklama şu şekilde kaydedilir: İngiltere Kilisesi 16. yüzyılda Roma'nın otoritesinden ayrılmıştır; daha eski Britanya kökenlerine sahiptir. Zaman çizelgesi için verilen yıl, sıralama için yalnızca yaklaşık bir göstergedir ve kaynaklar farklılık gösteriyorsa, açıklayıcı metin sayıdan önce gelir. Birçok geleneğin oluşumu kademeli olmuştur; bu nedenle, hepsinin kesin başlangıcı olarak tek bir gün, şehir veya bireyi belirlemek her zaman mümkün değildir.

Bu gelenekte dini bilginin aktarımı metin, öğretim, sözlü hafıza veya bunların bir kombinasyonu yoluyla gerçekleşir. Bu maddede belirtilen kaynaklar ve kurallar şunlardır: Kutsal Kitap, gelenek ve akıl; kararlar kilise ve bölgeseldir. Çalışma ve ayinle ilişkili diller arasında Arapça, Yunanca, Süryanice, Latince, Ermenice, Ge'ez ve toplulukların yerel dilleri yer almaktadır. Metinlerin versiyonları, çevirileri ve yorumları farklı dönemlerde ve topluluklarda değişiklik gösterebilir; dolayısıyla, bir kitabın veya dilin adı tek başına tüm mensupların aynı anlayışa veya çalışma yöntemine sahip olduğunu göstermez.

Günlük hayatta, öğretiler dua, aile, eğitim, sosyal ilişkiler ve ahlaki kararlarda yansıtılabilir. Bu durumda bilinen dini uygulamalar şunlardır: Ortak Dua Kitabı, Efkaristiya, vaftiz ve günlük dua. Bu uygulamaların bazıları kamusal iken, diğerleri yalnızca belirli koşullar, zamanlar veya cemaatlerde uygulanır. Takipçilerin katılım düzeyi de değişir: bir kişi ritüelleri düzenli olarak uygularken, bir diğeri aynı geleneğin kültürel mirası veya cemaatiyle daha fazla özdeşleşebilir.

İbadet ve topluluk yerleri, her topluluğun tarihsel hafızasını ve yerel bağını temsil eder. Bu gelenekte, tanınmış yerler veya ritüel alanları arasında yerel kilise ve katedral bulunur. Bu alanların hepsi mutlaka resmi tapınak veya kilise binaları olmak zorunda değildir; evler, açık alanlar, yerel türbeler ve doğal alanlar da önemli bir rol oynayabilir. Her yerin önemi ve erişilebilirliği, o topluluğun yerel anlatısına ve normlarına bağlıdır ve bir örnek tüm alanlara genelleştirilmemelidir.

Dini takvim genellikle tarihi, doğayı ve topluluk yaşamını birbirine bağlar. Bu gelenek için kaydedilen olaylar arasında Paskalya, Noel ve takvim bayramları yer alır. Kutlama zamanlaması ve şekli, ay veya güneş takvimine, coğrafi bölgeye, kola ve aile geleneğine göre değişebilir. Bazı günler ibadet veya oruçla ilişkilendirilirken, diğerleri toplanma, anma veya topluluk hizmeti için vesilelerdir; her olayın anlamı, o gelenek ve topluluk bağlamında okunmalıdır.

Dini liderlik ve karar alma yapısı da bir geleneğin kimliğinin bir parçasıdır. Bu durumda, tanınan roller şu şekilde tanımlanır: piskoposlar, Canterbury Başpiskoposu ve ulusal meclisler. Otorite, yerel liderler, öğretmenler, seçilmiş organlar, dini aileler veya yetkili metinler arasında dağıtılabilir. Birçok dinde tek bir merkezi örgüt yoktur ve birkaç yetkili merkez aynı anda faaliyet gösterir; bu nedenle, bir otoritenin veya kurumun unvanı, mutlaka dünya çapındaki tüm takipçileri temsil ettiği anlamına gelmez.

Bir dinin coğrafi yayılımı hem tarihsel olarak hem de günümüzde değişiklik göstermiştir. Anglikan Kilisesi'ne bağlı topluluklar dünyanın dört bir yanındaki Hristiyan topluluklarında yaşamaktadır; başlıca merkezler Afrika, Avrupa, Amerika, Orta Doğu ve Asya'dadır ve bazılarının metinlerinde, öğretilerinde veya günlük konuşmalarında Arapça, Yunanca, Süryanice, Latince, Ermenice, Ge'ez ve yerel diller mevcuttur. Göç, ticaret, eğitim, değişen siyasi sınırlar ve kuşaklar arası temas, yerel dini uygulama biçimlerini etkilemiştir. Sonuç olarak, bir ülkedeki bir takipçinin deneyimi, aynı geleneğin başka bir bölgedeki takipçilerinin deneyiminden önemli ölçüde farklı olabilir.

Bu girişin sınıflandırması "Din / Kol" olup kataloglama amacıyla kullanılmaktadır. Bu etiket, herhangi bir grubun özgünlüğü, değeri veya üstünlüğü hakkında bir yargı niteliği taşımaz. Din, mezhep, hareket ve kültürel gelenek arasındaki sınırlar, özellikle birden fazla kola sahip veya komşu geleneklerle iç içe geçmiş geleneklerde, araştırma ve topluluk öz-tanımlamasında her zaman net değildir. Bu sayfadaki alanlar, aranabilir temel bilgiler sağlar ve yerel anlatıların veya takipçilerle yapılan konuşmaların yerini alması amaçlanmamıştır.

Herhangi bir topluluğun inançlarını incelerken, resmi metin ile insanların gerçek uygulamaları arasındaki farkı da göz önünde bulundurmak gerekir. Katolik mirası ve Protestan Reformu'nun tarihsel birleşimi; bu ifadenin geniş teolojik yelpazesi bir giriş özeti niteliğindedir; bir aile, nesil veya cemaatin üyeleri yorumlama, bağlılık derecesi veya değer önceliği konusunda farklılık gösterebilir. Bu tür farklılıklar dinler tarihinde normal bir olgudur ve basit çelişkiler veya ortak kimlik eksikliği olarak yorumlanmamalıdır. Daha doğru bir anlayış için, her iddia o topluluğun tarihi, dili ve sosyal bağlamı ile karşılaştırılmalıdır.

Bu giriş, nispeten iyi belgelenmiş bilgiler ile farklı anlatılara sahip konular arasında bilinçli olarak ayrım yapmaktadır. Kurucu veya merkezi figür hakkındaki bölümler şöyle der: İngiliz Reformu; VIII. Henry, kraliyet ayrılığında rol oynamıştır, ancak teolojinin tek kurucusu değildir. Bir geleneğin tek bir kurucusu olmaması, onun önemsiz olduğu anlamına gelmez; birçok din, çok kuşaklı evrim ve ailevi ve yerel aktarımdan ortaya çıkmıştır. Ayrıca, tarihsel tablodaki sayılar sıralama amacıyla kullanılmıştır ve tartışmalı bir tarihi kesin olarak kanıtlamayı amaçlamaz.

Çalışmayı tamamlamak için, aynı anda din içi yazılara, akademik araştırmalara ve sosyal tarihe başvurulabilir ve her kaynağın amacındaki farklılıklar değerlendirilebilir. Mevcut kayıtlarda bu topluluğun metni ve hafızasıyla ilgili başlıklar şunlardır: Kutsal Yazılar, Gelenek ve Akıl; Kararlar kilise ve bölgeseldir. Bununla birlikte, sözlü geleneğe, tarihsel eserlere ve farklı grupların bakış açılarına da bakılmalıdır. Hiçbir genel özet tüm bireysel deneyimleri kapsayamaz; bu sayfa, uzmanlaşmış kaynakların veya takipçilerin kendi sözlerinin yerine geçmek yerine, anlamak için bir başlangıç ​​noktasıdır.