Hristiyan Bilimi'ni anlamak, belirli bir tarihi ve sosyal deneyimi olan bir dini geleneğin incelenmesini gerektirir. Hristiyan Bilimi'nin tarihi ve oluşumu şu tarihi bağlamla bağlantılıdır: 19. yüzyılın sonlarında Amerika Birleşik Devletleri'nde dini bir hareket. Mary Baker Eddy, kurucusu ve temel metnin yazarıdır. Coğrafi kökeni ve başlangıç ​​tarihi: 19. yüzyılın sonlarında Amerika Birleşik Devletleri'nde dini bir hareket. Yer: Kuzey Amerika, Boston; Kudüs ve Celile; çok merkezli köken. Mary Baker Eddy, kurucusu ve temel metnin yazarıdır.

İnançlar ve teoloji. Hristiyanlığın ve şifanın ruhani bir yorumu; öğretiler, hareketin temel kitabı olan Tanrı veya kutsal gerçeklik, ruh ve iyilik olarak Tanrı hakkındaki metinde kodlanmıştır; hareketin formülasyonu geleneksel Hristiyan teolojisinden farklıdır. Bu açıklama genel bir giriş niteliğindedir; okullar ve cemaatler farklı formülasyonlara sahip olabilir.

Kutsal figürler ve ritüeller. Bu geleneğin anlatılarındaki önemli figürler arasında İsa ve Mary Baker Eddy yer almaktadır. Yaygın uygulamalar ve ritüeller: Dua, kitap okuma ve Pazar ve Çarşamba toplantıları. İbadet veya toplanma yerleri: Hristiyan Bilimi kilisesi ve çalışma odası.

Metinler, Etik ve Vakitler. Önemli Kaynaklar ve Yasalar: İncil ve İncil'e Giriş Kitabı ile Bilim ve Sağlık. Dini Vakitler ve Günler: Pazar ve Haftalık Toplantılar. Dini Liderler veya Kurumlar: Ana Kilisenin Yönetim Kurulu ve Cemaatler.

Kapsam ve içsel çeşitlilik. Bu geleneğin takipçileri ve toplulukları, dünyanın dört bir yanındaki Hristiyan topluluklarında mevcuttur; başlıca merkezler Afrika, Avrupa, Amerika, Orta Doğu ve Asya'dadır. Litürjik veya metinsel dilleri arasında Arapça, Yunanca, Süryanice, Latince, Ermenice, Ge'ez ve toplulukların yerel dilleri yer almaktadır. Tarihsel, yerel ve din içi çeşitlilik tek bir anlatıya indirgenmemelidir.

Bu madde tarihsel ve karşılaştırmalı amaçlarla hazırlanmıştır. Kollara, tartışmalı tarihlere ve toplulukların kendi kendilerini adlandırmalarına ilişkin olarak, takipçilerin kendi görüşleri ve aynı geleneğe ait uzman kaynaklar dikkate alınmalıdır. Bu maddenin başlığını yazın: Hareket.

Bu geleneğin adı, farklı dillerde ve dönemlerde çeşitli biçimlerde olabilir. Bu dosyada kayıtlı yerel adı "Hristiyan Bilimi" ve Farsça başlığı "علم مشیعی"dir. Bu isimlerin topluluk içindeki kullanımı her zaman aynı değildir ve bazen dışsal ad, akademik ad veya takipçileri tarafından seçilen ad farklıdır. Bu nedenle, bu sayfanın başlığı bir arama ve tanımlama kılavuzudur ve tek başına tüm takipçilerin kimlik sınırlarını belirlemez.

Köken zamanını anlamak için, dini anlatı, kurumsal tarih ve araştırma tarihlemesi arasında ayrım yapmak gereklidir. Bu dosyada, tarihsel dönem veya açıklama şu şekilde kaydedilmiştir: 19. yüzyılın sonlarında Amerika Birleşik Devletleri'ndeki dini hareket. Zaman çizelgesi için verilen yıl, sıralama için yalnızca yaklaşık bir göstergedir ve kaynaklar farklılık gösteriyorsa, açıklayıcı metin sayıdan önce gelir. Birçok geleneğin oluşumu kademeli olmuştur; bu nedenle, bir gün, şehir veya birey her zaman hepsinin kesin başlangıcı olarak kabul edilemez.

Bu gelenekte dini bilginin aktarımı metin, öğretim, sözlü hafıza veya bunların bir kombinasyonu yoluyla gerçekleşir. Bu giriş için verilen bilgilerde kaynaklar ve kurallar şunlardır: İncil ve İncil'e Anahtar ile Bilim ve Sağlık. Çalışma ve ritüelle ilişkili diller arasında Arapça, Yunanca, Süryanice, Latince, Ermenice, Ge'ez ve toplulukların yerel dilleri de yer almaktadır. Metinlerin versiyonları, çevirileri ve yorumları farklı dönemlerde ve topluluklarda değişiklik gösterebilir; dolayısıyla, bir kitabın veya dilin adı tek başına tüm takipçilerin aynı anlayışa veya çalışma yöntemine sahip olduğunu göstermez.

Günlük hayatta, öğretiler dua, aile, eğitim, sosyal ilişkiler ve ahlaki kararlarda yansıtılabilir. Bu durumda dini uygulamaların bilindik biçimleri şunlardır: dua, kitap okuma ve Pazar ve Çarşamba toplantıları. Bu uygulamaların bazıları kamusaldır, bazıları ise yalnızca belirli koşullar, zamanlar veya toplantılarda yapılır. Takipçilerin katılım düzeyi de değişir: bir kişi ritüelleri düzenli olarak uygularken, bir diğeri aynı geleneğin kültürel mirası veya cemaatiyle daha fazla özdeşleşebilir.

İbadet ve topluluk yerleri, her topluluğun tarihsel hafızasını ve yerel bağını temsil eder. Bu gelenekte, tanınmış yerler veya ritüel alanları arasında Hristiyan Bilimi şapeli ve çalışma odası bulunur. Bu alanların hepsi mutlaka resmi tapınak veya kilise binaları olmak zorunda değildir; evler, açık alanlar, yerel kutsal yerler ve doğal alanlar da önemli roller oynayabilir. Her yerin önemi ve erişilebilirliği, yerel anlatıya ve o topluluğun normlarına bağlıdır ve bir örnek tüm alanlara genelleştirilmemelidir.

Dini takvim genellikle tarihi, doğayı ve topluluk yaşamını birbirine bağlar. Bu gelenek için kaydedilen etkinlikler arasında Pazar günleri ve haftalık toplantılar yer alır. Uygulamanın zamanlaması ve şekli, ay veya güneş takvimine, coğrafi bölgeye, kola ve aile geleneğine göre değişebilir. Bazı günler ibadet veya oruçla ilişkilendirilirken, diğerleri toplanma, anma veya topluluk hizmeti için vesilelerdir; her bir vesilenin anlamı, o gelenek ve topluluk bağlamında okunmalıdır.

Dini liderlik ve karar alma yapısı da bir geleneğin kimliğinin bir parçasıdır. Bu durumda, tanınan roller şu şekilde tanımlanır: ana kilisenin yönetim kurulu ve cemaatler. Otorite, yerel liderler, öğretmenler, seçilmiş organlar, dini aileler veya yetkili metinler arasında dağıtılabilir. Birçok dinde tek bir merkezi örgüt yoktur ve birkaç yetkili merkez aynı anda faaliyet gösterir; bu nedenle, bir otorite veya kurumun unvanı, mutlaka dünya çapındaki tüm takipçileri temsil ettiği anlamına gelmez.

Bir dinin coğrafi yayılımı hem tarihsel olarak hem de günümüzde değişiklik göstermiştir. Hristiyan Bilimi toplulukları dünyanın dört bir yanındaki Hristiyan topluluklarında yaşamaktadır; başlıca merkezler Afrika, Avrupa, Amerika, Orta Doğu ve Asya'dadır ve bazılarının metinlerinde, öğretilerinde veya günlük konuşmalarında Arapça, Yunanca, Süryanice, Latince, Ermenice, Ge'ez ve yerel diller mevcuttur. Göç, ticaret, eğitim, değişen siyasi sınırlar ve kuşaklar arası temas, yerel dini uygulama biçimlerini etkilemiştir. Sonuç olarak, bir ülkedeki bir takipçinin deneyimi, aynı geleneğin başka bir bölgedeki takipçilerinin deneyiminden önemli ölçüde farklı olabilir.

Bu girişin sınıflandırması "Hareket"tir ve kataloglama amacıyla kullanılmaktadır. Bu etiket, herhangi bir grubun özgünlüğü, değeri veya üstünlüğü hakkında bir yargı niteliği taşımaz. Din, mezhep, hareket ve kültürel gelenek arasındaki sınırlar, özellikle birden fazla dala sahip veya komşu geleneklerle iç içe geçmiş geleneklerde, araştırma ve topluluk öz-tanımlamasında her zaman net değildir. Bu sayfadaki alanlar, aranabilir temel bilgiler sağlar ve yerel anlatıların veya takipçilerle yapılan konuşmaların yerini alması amaçlanmamıştır.

Her topluluğun inançlarını incelerken, resmi metin ile insanların gerçek uygulamaları arasındaki farkı da göz önünde bulundurmak gerekir. Hristiyanlığın ve şifanın manevi yorumu; öğretiler hareketin ana kitabında kodlanmıştır. Bu ifade bir giriş özetidir; bir aile, nesil veya topluluğun üyeleri yorum, bağlılık derecesi veya değer önceliği konusunda farklılık gösterebilir. Bu tür farklılıklar dinler tarihinde normal bir olgudur ve basit çelişkiler veya ortak kimlik eksikliği olarak yorumlanmamalıdır. Daha doğru bir anlayış için, her iddia o topluluğun tarihi, dili ve sosyal bağlamı ile karşılaştırılmalıdır.

Bu giriş, nispeten iyi belgelenmiş bilgiler ile farklı anlatılara sahip konular arasında kasıtlı olarak ayrım yapmaktadır. Kurucu veya merkezi figür hakkındaki bölümlerde şu ifade yer almaktadır: Mary Baker Eddy, merkezi metnin kurucusu ve yazarıdır. Bir geleneğin tek bir kurucu babası olmaması, onun önemsiz olduğu anlamına gelmez; birçok din, çok kuşaklı evrim ve ailevi ve yerel aktarım yoluyla gelişmiştir. Ayrıca, tarihsel tablodaki sayılar sıralama amacıyla kullanılmıştır ve tartışmalı bir tarihi kesin olarak belirleme iddiasında bulunmamaktadır.

Çalışmayı tamamlamak için, aynı anda din içi yazılara, akademik araştırmalara ve sosyal tarihe başvurulabilir ve her kaynağın amacındaki farklılıklar değerlendirilebilir. Mevcut kayıtlarda bu topluluğun metni ve hafızasıyla ilgili başlıklar şunlardır: İncil ve İncil'e Anahtar ile Bilim ve Sağlık. Bunun yanı sıra, sözlü gelenek, tarihsel eserler ve farklı grupların bakış açıları da dikkate alınmalıdır. Hiçbir genel özet tüm bireysel deneyimleri kapsayamaz; bu sayfa, uzmanlaşmış kaynakların veya takipçilerin kendi sözlerinin yerine geçmek yerine, anlamak için bir başlangıç ​​noktasıdır.