Malikiyye, Sünni fıkıhının dört ana ekolünden biridir ve adını Hicri 2. yüzyılda Medine'de yaşamış bir fıkıhçı olan Malik ibn Anas'tan almaktadır. Muvatta kitabı bu geleneğin temel eserlerinden biri olarak kabul edilir, ancak Maliki ekolü zaman içinde birçok nesil fıkıhçının çalışmalarıyla şekillenmiştir.

Bu mezhep, Kur'an ve Sünnete dayanır ve Hadis rivayetlerine ek olarak Medine'nin fıkıh geleneğine ve yöntemin ilkelerine de önem verir. Malikiyye'nin Mağrip, Kuzey ve Batı Afrika'da ve diğer bazı bölgelerde birçok takipçisi vardır. Bu gelenek bir fıkıh ekolüdür ve belirli bir millet veya devletle özdeşleştirilmemelidir.