Smarta'yı (स्मार्त सम्प्रदाय) anlamak, belirli bir tarihe ve sosyal deneyime sahip bir dini geleneğin incelenmesini gerektirir. Hinduizmde, Brahman'ın birliği çerçevesinde birden fazla ilahi formun ibadetini kabul eden bir yaklaşım; bazı topluluklarda ritüel bir panteon tanınmaktadır. Coğrafi kökeni ve başlangıç ​​tarihi: Klasik ve ortaçağ dönemlerinde felsefi ve ritüel oluşumuyla Hindu geleneği. Coğrafi ortam: Asya, Hint alt kıtası; İndus Vadisi ve Ganj ovalarında birden fazla köken; tek bir şehir değil. Shankara, geleneksel anlatılarda daha sonraki bazı biçimlerin örgütlenmesiyle ilişkilendirilir; tarihsel temeli daha geniştir.

İnançlar ve teoloji. Advaita Vedanta felsefesi birçok Smarta geleneğinde etkilidir; kimlik ve ritüeller aileler ve okullar arasında farklılık gösterir. Tanrı veya kutsal gerçeklik konusunda, Şiva, Vişnu, Devi, Ganesha ve Surya ev ibadetinde bir arada bulunabilir. Bu açıklama genel bir giriş niteliğindedir; okullar ve cemaatler farklı formülasyonlara sahip olabilir.

Kutsal figürler ve ritüeller. Bu geleneğin anlatılarında önemli figürler arasında şunlar yer alır: Shankara, Vedanta öğretmenleri ve aile tanrıları; her birinin farklı bir rolü vardır. Yaygın uygulamalar ve ritüeller: Çeşitli ilahi formlara tapınma, metinlerin incelenmesi ve aile ritüelleri. İbadet veya toplanma yerleri: Ev, yerel tapınak ve Vedanta eğitim merkezleri.

Metinler, etik ve özel günler. Önemli kaynaklar ve kurallar: Vedalar, Upanişadlar ve Smarta gelenekleri; ailevi dini uygulamalar çeşitlidir. Dini günler ve özel günler: Diwali dahil olmak üzere Hindu festivalleri ve seçilen bir tanrı ile ilişkili özel günler. Dini liderler veya kurumlar: Vedanta guruları ve manastırları; çeşitli ve bağımsız kurumlar.

Kapsam ve içsel çeşitlilik. Bu geleneğin Hindistan, Nepal, Bangladeş, Sri Lanka'da takipçileri ve toplulukları ile dünyanın dört bir yanındaki diaspora toplulukları bulunmaktadır. Dini veya metinsel dilleri arasında klasik metinlerde Sanskritçe; Hintçe, Tamilce, Bengalce ve çok sayıda bölgesel dil yer almaktadır. Tarihsel, yerel ve din içi çeşitlilik tek bir anlatıya indirgenmemelidir.

Bu madde, tarihsel ve karşılaştırmalı bir giriş niteliğindedir. Kollar, tartışmalı tarihler ve toplulukların kendi kendilerini adlandırmaları konusunda, takipçilerin kendi görüşleri ve aynı geleneğin uzmanlaşmış kaynakları dikkate alınmalıdır. Bu maddenin başlığını yazın: Din / Kol.

Bu geleneğin adı, farklı dillerde ve dönemlerde çeşitli biçimlerde olabilir. Bu dosyada kaydedilen yerel adı "स्मार्त सम्प्रदाय" ve Farsça adı "असमर्ता"dır. Bu isimlerin topluluk içindeki kullanımı her zaman aynı değildir ve bazen dışsal ad, akademik ad veya takipçileri tarafından seçilen ad farklıdır. Bu nedenle, bu sayfanın başlığı bir arama ve tanımlama kılavuzudur ve tek başına tüm takipçilerin kimlik sınırlarını belirlemez.

Köken zamanını anlamak için, dini anlatı, kurumsal tarih ve bilimsel tarihleme arasında ayrım yapmak gereklidir. Bu dosyada, tarihsel aralık veya açıklama şu şekilde kaydedilmiştir: Klasik ve ortaçağ dönemlerinde felsefi ve ritüel formülasyonu olan Hindu geleneği. Zaman çizelgesi için verilen yıl, sıralama için yalnızca yaklaşık bir göstergedir ve kaynaklar farklılık gösteriyorsa, açıklayıcı metin sayıdan önce gelir. Birçok geleneğin oluşumu kademeli olmuştur; bu nedenle, bir gün, şehir veya birey her zaman hepsinin kesin başlangıcı olarak kabul edilemez.

Bu gelenekte dini bilginin aktarımı metin, öğretim, sözlü hafıza veya bunların bir kombinasyonu yoluyla gerçekleşir. Bu girişteki bilgilerde belirtilen kaynaklar ve kurallar şunlardır: Vedalar, Upanişadlar ve Smarta gelenekleri; aile dini uygulamaları çeşitlidir. Çalışma ve ritüelle ilişkili diller arasında klasik metinlerde Sanskritçe; Hintçe, Tamilce, Bengalce ve çok sayıda bölgesel dil bulunur. Metinlerin versiyonları, çevirileri ve yorumları dönemlere ve topluluklara göre değişebilir; bu nedenle, bir kitabın veya dilin adı tek başına tüm takipçilerin aynı anlayışı veya çalışma yöntemini paylaştığını göstermez.

Günlük hayatta, öğretiler dua, aile, eğitim, sosyal ilişkiler ve ahlaki kararlarda yansıtılabilir. Bu durumda bilinen dini uygulama biçimleri şunlardır: çeşitli ilahi figürlere tapınma, metinlerin incelenmesi ve aile ritüelleri. Bu uygulamaların bazıları kamusal iken, diğerleri yalnızca belirli koşullar, zamanlar veya gruplar içinde gerçekleştirilir. Takipçilerin katılım düzeyi de değişir: bir kişi ritüelleri düzenli olarak yerine getirirken, bir diğeri aynı geleneğin kültürel mirası veya cemaatiyle daha fazla özdeşleşebilir.

İbadet yerleri ve topluluklar, her topluluğun tarihsel hafızasını ve yerel bağını temsil eder. Bu gelenekte, tanınmış yerler veya ritüel alanları arasında ev, yerel tapınak ve Vedanta eğitim merkezleri bulunur. Bu alanların hepsi mutlaka resmi tapınak veya kilise binaları olmak zorunda değildir; ev, açık alan, yerel türbeler ve doğal alanlar da önemli bir rol oynayabilir. Her yerin önemi ve erişilebilirliği, yerel anlatıya ve o topluluğun kurallarına bağlıdır ve bir örnek tüm alanlara genelleştirilmemelidir.

Dini takvim genellikle tarihi, doğayı ve topluluk yaşamını birbirine bağlar. Bu gelenek için kaydedilen olaylar arasında Diwali de dahil olmak üzere Hindu festivalleri ve seçilen bir tanrı ile ilişkili olanlar yer alır. Zamanlama ve uygulama şekli, ay veya güneş takvimine, coğrafi bölgeye, kola ve aile geleneğine göre değişebilir. Bazı günler ibadet veya oruçla ilişkilendirilirken, diğerleri toplanma, anma veya topluluk hizmeti için vesilelerdir; her olayın anlamı, o gelenek ve topluluk bağlamında okunmalıdır.

Dini liderlik ve karar alma yapısı da bir geleneğin kimliğinin bir parçasıdır. Bu durumda, kabul edilen roller şu şekilde tanımlanır: gurular ve Vedanta manastırları; çeşitli bağımsız kurumlar. Otorite, yerel liderler, öğretmenler, seçilmiş organlar, dini aileler veya yetkili metinler arasında dağıtılabilir. Birçok dinde tek bir merkezi örgüt yoktur ve birkaç yetkili merkez aynı anda faaliyet gösterir; bu nedenle, bir otorite veya kurumun unvanı, mutlaka dünya çapındaki tüm takipçileri temsil ettiği anlamına gelmez.

Bir dinin coğrafi yayılımı hem tarihsel olarak hem de günümüzde değişiklik göstermiştir. Smarta'ya bağlı topluluklar Hindistan, Nepal, Bangladeş, Sri Lanka ve dünyanın dört bir yanındaki diaspora topluluklarında yaşamaktadır ve klasik metinlerde Sanskritçe kullanılmaktadır; bazı topluluklarda ise metinlerde, eğitimde veya günlük konuşmalarda Hintçe, Tamilce, Bengalce ve birçok bölgesel dil kullanılmaktadır. Göç, ticaret, eğitim, değişen siyasi sınırlar ve kuşaklar arası temas, yerel dini uygulama biçimlerini etkilemiştir. Sonuç olarak, bir ülkedeki bir takipçinin deneyimi, aynı geleneğin başka bir bölgedeki takipçilerinin deneyiminden önemli ölçüde farklılık gösterebilir.

Bu girişin sınıflandırması "Din / Kol" olup kataloglama amacıyla kullanılmaktadır. Bu etiket, herhangi bir grubun özgünlüğü, değeri veya üstünlüğü hakkında bir yargı niteliği taşımaz. Din, mezhep, hareket ve kültürel gelenek arasındaki sınırlar, özellikle birden fazla kola sahip veya komşu geleneklerle iç içe geçmiş geleneklerde, araştırma ve topluluk öz-tanımlamasında her zaman net değildir. Bu sayfadaki alanlar, aranabilir temel bilgiler sağlar ve yerel anlatıların veya takipçilerle yapılan konuşmaların yerini alması amaçlanmamıştır.

Herhangi bir topluluğun inançlarını incelerken, resmi metin ile insanların gerçek uygulamaları arasındaki farkı da göz önünde bulundurmak gerekir. Advaita Vedanta felsefesi, birçok Smarta geleneğinde etkilidir; kimlik ve ritüeller aileler ve okullar arasında farklılık gösterir. Bu kısa bir giriş niteliğindedir; bir ailenin, neslin veya topluluğun üyeleri yorumlama, bağlılık derecesi veya değer önceliği açısından farklılık gösterebilir. Bu tür farklılıklar dinler tarihinde normal bir olgudur ve basit çelişkiler veya ortak kimlik eksikliği olarak yorumlanmamalıdır. Daha doğru bir anlayış için, herhangi bir iddia o topluluğun tarihi, dili ve sosyal bağlamı ile karşılaştırılmalıdır.

Bu giriş, nispeten iyi belgelenmiş bilgiler ile farklı anlatılara sahip konular arasında bilinçli olarak ayrım yapmaktadır. Kurucu veya merkezi figür hakkındaki bölümler şöyle der: Shankara, geleneksel anlatılarda daha sonraki bazı biçimlerin örgütlenmesiyle ilişkilendirilir; tarihsel temeli daha geniştir. Bir geleneğin tek bir kurucusu olmaması, önemsiz olduğu anlamına gelmez; birçok din, çok kuşaklı gelişim ve ailevi ve yerel aktarımdan ortaya çıkmıştır. Ayrıca, tarih tablosundaki sayılar sıralama amacıyla kullanılmıştır ve tartışmalı bir tarihi kesin olarak belirleme iddiasında değildir.

Çalışmayı tamamlamak için, aynı anda din içi yazılara, akademik araştırmalara ve sosyal tarihe başvurulabilir ve her kaynağın amacındaki farklılıklar değerlendirilebilir. Mevcut kayıtlarda bu topluluğun metni ve hafızasıyla ilgili başlıklar şunlardır: Vedalar, Upanişadlar ve Smarta gelenekleri; aile dini uygulamaları çeşitlidir. Bununla birlikte, sözlü geleneğe, tarihsel eserlere ve farklı grupların bakış açılarına da bakılmalıdır. Hiçbir genel özet tüm bireysel deneyimleri kapsayamaz; bu sayfa, uzmanlaşmış kaynakların veya takipçilerin kendi sözlerinin yerine geçmek yerine, anlamak için bir başlangıç ​​noktasıdır.