Hinduizmi (सनातन धर्म · हिन्दु धर्म) anlamak, belirli bir tarihe ve sosyal deneyime sahip bir dini geleneğin incelenmesini gerektirir. Hinduizm, Güney Asya'nın çeşitli dini gelenekleri için kullanılan genel bir isimdir; Vedalar, Upanişadlar, destanlar, Puranalar ve bölgesel ritüeller tarihinde önemli bir rol oynar. Coğrafi köken ve köken tarihi: Eski köklere ve çok aşamalı gelişime sahip Güney Asya geleneklerinin bir koleksiyonu; tek bir köken tarihi yoktur. Coğrafi konum: Asya, Hint alt kıtası; İndus Vadisi ve Ganj ovalarında birden fazla köken; tek bir şehir yok. Tek bir kurucusu yok; geleneklerin, metinlerin ve ritüellerin tarihsel bir koleksiyonu.

İnançlar ve teoloji. Dharma, karma, yeniden doğuş ve kurtuluş birçok okulda önemlidir; teoloji, monoteizmden politeizme ve ateist yaklaşımlara kadar uzanır. Tanrı veya kutsal gerçeklik, Brahman ve Vişnu, Şiva ve Devi gibi tanrı ve tanrıçaların çeşitli okullarda tek bir yorumu yoktur. Bu açıklama genel bir giriş niteliğindedir; okullar ve topluluklar farklı formülasyonlara sahip olabilir.

Kutsal figürler ve ritüeller. Bu geleneğin anlatılarında önemli figürler arasında şunlar yer alır: Ram, Krishna, Shiva, Devi, çeşitli rishiler ve gurular; her figürün önemi geleneğe bağlıdır. Yaygın uygulamalar ve ritüeller: Puja, yajna, mantra, yoga, hac ve kutlama; uygulamalar ailevi ve bölgeseldir. İbadet veya toplanma yerleri: tapınak, ev, nehir ve kutsal doğal alanlar; hac merkezleri çok sayıdadır.

Metinler, etik kurallar ve özel günler. Önemli kaynaklar ve kurallar: Dharma ve Vedalar, Dharmaşastralar gibi çok sayıda metin ve yerel gelenekler; herkes için geçerli tek bir kural yoktur. Dini günler ve özel günler: Diwali, Holi, Navratri, Mahashivaratri ve yerel festivaller; takvimler değişiklik gösterir. Dini liderler veya kurumlar: Gurular, Acharyalar, Sadhular ve rahipler; merkezi bir otorite veya liderlik yoktur.

Kapsam ve içsel çeşitlilik. Bu geleneğin Hindistan, Nepal, Bangladeş, Sri Lanka'da takipçileri ve toplulukları ile dünyanın dört bir yanındaki diaspora toplulukları bulunmaktadır. Dini veya metinsel dilleri arasında klasik metinlerde Sanskritçe; Hintçe, Tamilce, Bengalce ve çok sayıda bölgesel dil yer almaktadır. Tarihsel, yerel ve din içi çeşitlilik tek bir anlatıya indirgenmemelidir.

Bu madde, tarihsel ve karşılaştırmalı bir giriş niteliğindedir. Kollara, tartışmalı tarihlere ve toplulukların kendi kendilerini adlandırmalarına ilişkin olarak, hem takipçilerin kendi görüşleri hem de aynı geleneğin uzmanlaşmış kaynakları dikkate alınmalıdır. Bu maddenin başlığını yazın: Din.

Bu geleneğin adı, farklı dillerde ve dönemlerde çeşitli biçimlerde olabilir. Bu dosyada kayıtlı yerel adı "Sanatan Dharma · Hindu Dharma" ve Farsça başlığı "Hinduizm"dir. Bu isimlerin topluluk içindeki kullanımı her zaman aynı değildir ve bazen dışsal ad, akademik ad veya takipçileri tarafından seçilen ad farklıdır. Bu nedenle, bu sayfanın başlığı bir arama ve tanımlama kılavuzudur ve tek başına tüm takipçilerin kimlik sınırlarını belirlemez.

Köken zamanını anlamak için, dini anlatı, kurumsal tarih ve bilimsel tarihleme arasında ayrım yapmak gereklidir. Bu dosyada, tarihsel aralık veya açıklama şu şekilde kaydedilmiştir: Kökenleri kadim ve çok aşamalı bir gelişime sahip Güney Asya geleneklerinin bir koleksiyonu; tek bir başlangıç ​​tarihi yoktur. Zaman çizelgesi için verilen yıl, sıralama için yalnızca yaklaşık bir göstergedir ve kaynaklar farklılık gösteriyorsa, açıklayıcı metin sayıdan önce gelir. Birçok geleneğin oluşumu kademeli olmuştur; bu nedenle, bir gün, şehir veya birey her zaman hepsinin kesin başlangıcı olarak kabul edilemez.

Bu gelenekte dini bilginin aktarımı metin, öğretim, sözlü hafıza veya bunların bir kombinasyonu yoluyla gerçekleşir. Bu maddede verilen bilgilerdeki kaynaklar ve kurallar şunlardır: dharma ve Vedalar, Dharmaşastralar gibi çok sayıda metin ve yerel gelenekler; herkes için geçerli tek bir kural yoktur. Çalışma ve ritüelle ilişkili diller arasında klasik metinlerde Sanskritçe; Hintçe, Tamilce, Bengalce ve çok sayıda bölgesel dil de bulunur. Metinlerin versiyonları, çevirileri ve yorumları farklı dönemlerde ve topluluklarda değişiklik gösterebilir; sonuç olarak, bir kitabın veya dilin adı tek başına tüm takipçilerin aynı anlayışa veya çalışma yöntemine sahip olduğunu göstermez.

Günlük hayatta, öğretiler dua, aile, eğitim, sosyal ilişkiler ve ahlaki kararlarda yansıtılabilir. Bu durumda bilinen dini uygulama biçimleri şunlardır: puja, yajna, mantra, yoga, hac ve kutlama; uygulamalar ailevi ve bölgeseldir. Bu uygulamaların bazıları halka açıkken, bazıları yalnızca belirli koşullar, zamanlar veya toplantılarda gerçekleştirilir. Takipçilerin katılım düzeyi de değişir: bir kişi ritüelleri düzenli olarak yerine getirirken, bir diğeri aynı geleneğin kültürel mirası veya cemaatiyle daha fazla özdeşleşebilir.

İbadet yerleri ve topluluklar, her topluluğun tarihsel hafızasını ve yerel bağını temsil eder. Bu gelenekte, tanınmış yerler veya ritüel alanları arasında tapınaklar, evler, nehirler ve kutsal doğal alanlar bulunur; çok sayıda hac merkezi vardır. Bu alanların hepsi mutlaka resmi tapınak veya kilise binaları olmak zorunda değildir; evler, açık alanlar, yerel türbeler ve doğal alanlar da önemli bir rol oynayabilir. Her yerin önemi ve erişilebilirliği, yerel anlatıya ve o topluluğun kurallarına bağlıdır ve bir örnek tüm bölgelere genelleştirilmemelidir.

Dini takvim genellikle tarihi, doğayı ve topluluk yaşamını birbirine bağlar. Bu gelenek için kaydedilen olaylar arasında Diwali, Holi, Navratri, Mahashivaratri ve yerel festivaller bulunur; takvimler değişiklik gösterir. Kutlamaların zamanlaması ve şekli, ay veya güneş takvimine, coğrafi bölgeye, kola ve aile geleneğine göre değişebilir. Bazı günler ibadet veya oruçla ilişkilendirilirken, diğerleri toplanma, anma veya topluluk hizmeti vesilesidir; her olayın anlamı, o gelenek ve topluluk bağlamında okunmalıdır.

Dini liderlik ve karar alma yapısı da bir geleneğin kimliğinin bir parçasıdır. Bu durumda, tanınan roller şu şekilde tanımlanır: gurular, acharyalar, sadhular ve rahipler; merkezi bir otorite veya liderlik yoktur. Otorite, yerel liderler, öğretmenler, seçilmiş organlar, dini aileler veya yetkili metinler arasında dağıtılabilir. Birçok dinde, tek bir merkezi örgüt yoktur ve birkaç yetkili merkez aynı anda faaliyet gösterir; bu nedenle, bir otorite veya kurumun unvanı, mutlaka dünya çapındaki tüm takipçileri temsil ettiği anlamına gelmez.

Bir dinin coğrafi yayılımı hem tarihsel olarak hem de günümüzde değişiklik göstermiştir. Hinduizmle ilişkili topluluklar Hindistan, Nepal, Bangladeş, Sri Lanka ve dünyanın dört bir yanındaki diaspora topluluklarında yaşamaktadır ve diller arasında klasik metinlerde Sanskritçe; bazı topluluklarda ise metinlerde, öğretimde veya günlük konuşmalarda Hintçe, Tamilce, Bengalce ve çok sayıda bölgesel dil kullanılmaktadır. Göç, ticaret, eğitim, değişen siyasi sınırlar ve nesiller arası temas, yerel dini uygulama biçimlerini etkilemiştir. Sonuç olarak, bir ülkedeki bir takipçinin deneyimi, aynı geleneğin başka bir bölgedeki takipçilerinin deneyiminden önemli ölçüde farklılık gösterebilir.

Bu girişin kategorisi "Din" olup kataloglama amacıyla kullanılmaktadır. Bu etiket, herhangi bir grubun özgünlüğü, değeri veya üstünlüğü hakkında bir yargı niteliği taşımaz. Din, mezhep, hareket ve kültürel gelenek arasındaki sınırlar, özellikle birden fazla dala sahip veya komşu geleneklerle iç içe geçmiş geleneklerde, araştırma ve topluluk öz-tanımlamasında her zaman net değildir. Bu sayfadaki alanlar, aranabilir temel bilgiler sağlar ve yerel anlatıların veya takipçilerle yapılan konuşmaların yerini alması amaçlanmamıştır.

Herhangi bir toplumun inançlarını incelerken, resmi metin ile insanların gerçek uygulamaları arasındaki farkı da göz önünde bulundurmak gerekir. Dharma, karma, yeniden doğuş ve kurtuluş birçok okulda önemlidir; teoloji, monoteizmden politeizme ve ateist yaklaşımlara kadar uzanır. Bu kısa bir giriş; bir aile, nesil veya topluluğun üyeleri yorumlama, bağlılık derecesi veya değer önceliği açısından farklılık gösterebilir. Bu tür farklılıklar dinler tarihinde normal bir olgudur ve basit çelişkiler veya ortak kimlik eksikliği olarak yorumlanmamalıdır. Daha doğru bir anlayış için, her iddia o toplumun tarihi, dili ve sosyal bağlamı ile karşılaştırılmalıdır.

Bu giriş, nispeten iyi belgelenmiş bilgiler ile farklı anlatılara sahip konular arasında bilinçli bir ayrım yapmaktadır. Kurucu veya merkezi figür hakkındaki bölümler şunları belirtmektedir: Tek bir kurucu yoktur; bu, geleneklerin, metinlerin ve ritüellerin tarihsel bir derlemesidir. Bir geleneğin tek bir kurucu babası olmaması, onun önemsiz olduğu anlamına gelmez; birçok din, çok kuşaklı evrim ve ailevi ve yerel aktarımdan ortaya çıkmıştır. Ayrıca, tarihsel tablodaki sayılar sıralama amacıyla kullanılmıştır ve tartışmalı bir tarihi kesin olarak belirleme iddiasında bulunmamaktadır.

Çalışmayı tamamlamak için, aynı anda din içi yazılara, akademik araştırmalara ve sosyal tarihe başvurulabilir ve her kaynağın amacındaki farklılıklar değerlendirilebilir. Mevcut kayıtlarda bu topluluğun metni ve hafızasıyla ilgili başlıklar şunlardır: Dharma ve Vedalar, Dharmaşastralar ve yerel gelenekler gibi birçok metin; Herkes için geçerli tek bir kural yoktur. Bununla birlikte, sözlü geleneğe, tarihsel eserlere ve farklı grupların bakış açılarına da bakılmalıdır. Hiçbir genel özet tüm bireysel deneyimleri kapsayamaz; bu sayfa, uzmanlaşmış kaynakların veya takipçilerin kendi sözlerinin yerine geçmek yerine, anlamak için bir başlangıç ​​noktasıdır.