بُنِ یانگدرونگ سنتی دینی زنده در فرهنگ تبتی است. پیروان از تونپا شنراب میوو به‌عنوان آموزگار آغازین یاد می‌کنند و در روایت درون‌دینی برای بُن پیشینه‌ای بسیار کهن قائل‌اند. تاریخ‌نگاری دانشگاهی میان این روایت سنتی و شواهد مربوط به نهادها و متونِ صورت تاریخیِ موجود تمایز می‌گذارد.

دانشگاه آکسفورد شکل یانگدرونگ بُن را در تبت مرکزی و هم‌زمان با گسترش متأخر بودیسم، حدود سده‌های دهم و یازدهم میلادی، قرار می‌دهد. این تاریخ‌گذاری به معنی نبودِ سنت‌های پیشین نیست؛ بلکه دربارهٔ شکل قابل مطالعهٔ تاریخی سخن می‌گوید. دانشگاه آکسفورد: سنت یانگدرونگ بُن.

بُن و بودیسم تبتی در گذر زمان در یک محیط مشترک زیسته و بر یکدیگر اثر گذاشته‌اند، اما پیروان بُن سنت خود را دینی مستقل می‌شمارند. صومعه‌ها، مراقبه، مناسک تبتی و متون گنجینه‌ای در زندگی آن جای دارند. دربارهٔ خاستگاه باستانی، پیوند ژانگژونگ و جزئیات آموزه‌ها، روایت‌های دینی و تحلیل تاریخی همیشه یکسان نیستند.