Religioni e denominazioni
۱۵۰ articolo
Selfie (السلفية)Un termine generico che racchiude diversi movimenti che si basano sulla comprensione delle prime generazioni di musulmani e su un ritorno al Corano e alla Sunnah.Movimento Brailov (بریلوی)Un movimento nell'Islam sunnita dell'Asia meridionale attribuito ad Ahmad Raza Khan Barelvi che enfatizza le tradizioni devozionali e la devozione al Profeta.Movimento Deobandi (دیوبندی)Un movimento educativo e di riforma all'interno dell'Islam sunnita nell'Asia meridionale, formatosi attorno alla scuola Darul Uloom Deoband.Mu'tazilita (المعتزلة)Una scuola teologica razionalista storica dell'Islam che poneva l'accento sul monoteismo, la giustizia divina e la responsabilità morale umana.Tradizione teologica (الأثرية)Un approccio teologico all'interno del sunnismo che privilegia i testi tradizionali ed evita interpretazioni pretenziose; non si tratta di una singola organizzazione.Scuola teologica Matridi (الماتريدية)Una tradizione teologica sunnita attribuita ad Abu Mansur Matridi di Samarcanda e con legami storici con numerose comunità Hanafi.Scuola teologica Ash'ari (الأشعرية)Una delle più importanti tradizioni teologiche sunnite, iniziata con le opere di Abu al-Hasan al-Ash'ari e diffusasi nei centri di studi islamici.Religione esteriore (الظاهرية)Una scuola giurisprudenziale storica che poneva l'accento sul significato apparente dei testi ed è inclusa anche nell'elenco delle scuole giurisprudenziali riconosciute dagli studiosi contemporanei.scuola di pensiero Hanbali (الحنابلة)Una scuola giuridica sunnita attribuita ad Ahmad ibn Hanbal, il quale nella sua opera storica ha posto l'accento sulle narrazioni degli hadith e sulla cautela nelle sentenze giurisprudenziali.scuola di pensiero Shafi'i (الشافعية)Una delle quattro principali scuole di pensiero giurisprudenziale sunnita, con numerosi seguaci in Egitto, Africa orientale, Yemen e in alcune zone del Sud-est asiatico.religione malikita (المالكية)La scuola giuridica sunnita attribuita a Malik ibn Anas, che ha forti radici nel Nord e nell'Africa occidentale e in alcune parti del mondo islamico.مذهب حنفی (الحنفية)یکی از چهار مذهب فقهی اصلی اهل‌سنت، با سنتی گسترده در آسیای مرکزی، جنوب آسیا و بخش‌هایی از خاورمیانه.جنبش وحدت‌گرایی جهانی مسیحیت (세계평화통일가정연합 / Holy Spirit Association for the Unification of World Christianity)جنبش دینیِ نوین کره‌ای که سان‌میونگ مون در ۱۹۵۴ بنیان گذاشت و اکنون با چند سازمان جانشین و نام «فدراسیون خانواده برای صلح و اتحاد جهانی» شناخته می‌شود. پس از درگذشت بنیان‌گذار، ساختار و جانشینی محل اختلاف است.ساینتولوژی (Scientology)جنبشی دینیِ نوین که آموزه‌هایش در آثار ال. ران هابارد شکل گرفت. کلیسای ساینتولوژی آن را دین معرفی می‌کند؛ این مدخل روایت رسمی را از تحلیل‌های مستقل و اختلاف‌های پیرامون طبقه‌بندی جدا می‌کند.دین رویداسیا (ਰਵਿਦਾਸੀਆ ਧਰਮ / रविदासिया धर्म)رویداسیا نام سنتی است که پیروان گورو رویداس را دربرمی‌گیرد؛ بخشی از جامعه، به‌ویژه پیرامون دره صاحب‌خند بالان، از ۲۰۱۰ هویت دینی مستقل را اعلام کرده‌اند. این خودتعریفی در میان همهٔ پیروان رویداس یکسان نیست.جنبش رائلی (Mouvement Raëlien)جنبشی دینیِ نوین که در فرانسه در دههٔ ۱۹۷۰ پیرامون کلود وریلهون، معروف به رائل، پدید آمد. آموزه‌های فرازمینی آن باورهای خود جنبش‌اند و باید به‌عنوان ادعاهای دینی گزارش شوند، نه واقعیت علمی اثبات‌شده.اِکَنکار (ECKANKAR)راه معنوی معاصری که پل تویچل آن را در ۱۹۶۵ به شکل امروزی عرضه کرد. آموزه‌ها بر تجربهٔ مستقیم معنوی، روح و جریان نور و صوت الهی تمرکز دارند؛ سازمان آن را راه آزادی معنوی می‌نامد.جنبش برهما کوماریس (ब्रह्मा कुमारी)جنبش معنوی نوینی که در دههٔ ۱۹۳۰ در سند شکل گرفت و بر روح، خدا، چرخهٔ زمان، خودشناسی و مراقبهٔ راجا یوگا تأکید دارد. پژوهشگران آن را به شیوه‌های متفاوت یک جنبش دینی نو، دین جدید یا شاخه‌ای از هندوئیسم طبقه‌بندی کرده‌اند.بُنِ یانگدرونگ (གཡུང་དྲུང་བོན་)بُنِ یانگدرونگ سنت دینی زندهٔ تبتی است که شکل تاریخیِ قابل ردیابی آن در تبت مرکزی، هم‌زمان با گسترش متأخر بودیسم در سده‌های دهم و یازدهم میلادی، تثبیت شد. پیروان آن پیشینه‌ای کهن‌تر نیز روایت می‌کنند؛ این روایت سنتی را باید از تاریخ‌گذاری دانشگاهیِ صورت کنونی تفکیک کرد.آیین ایاواژی (அய்யாவழி)ایاواژی سنت دینی و اجتماعی تامیل‌زبان در جنوب هند است که در سدهٔ نوزدهم پیرامون آیه وایکوندار شکل گرفت. پژوهشگران و پیروان دربارهٔ تعریف آن به‌عنوان دینی مستقل یا جنبشی درون هندوئیسم اتفاق نظر ندارند؛ این اختلاف در این مدخل صریح نگه داشته شده است.علوی‌گری آناتولی (آلوی‌گری) (Alevilik · Elewîtî)آلوی‌گری آناتولی سنتی دینی و اجتماعی با تنوع درونی است که عمدتاً در ترکیه و میان ترک‌زبانان و کردزبانان پیرو دارد. پیوند آن با تشیع، تصوف و تاریخ آناتولی مهم است، اما تعریف آن به‌عنوان یک مذهب یکنواخت یا همسانی آن با علویان سوری دقیق نیست.علوی‌گری سوریه (العلويون)علویان سوریه جامعه‌ای دینی با ریشه‌های تاریخی در محیط تشیعِ قرون نخستین اسلام‌اند. پژوهشگران آغاز این سنت را به عراق سدهٔ نهم پیوند می‌دهند، اما دربارهٔ جزئیات آموزه‌های درونی به دلیل محدودیت منابع و رازورزی تاریخی باید محتاط بود. این جامعه با آلویان آناتولی یکی نیست.سامری‌گری (ࠔࠌࠓࠉࠌ · שומרונים)سامری‌گری سنت دینی کهنی است که پیروانش خود را بخشی از قوم اسرائیل می‌دانند و تورات سامری و کوه جرزیم را جایگاهی محوری می‌شمارند. تاریخ شکل‌گیری جامعه و جدایی آن از یهودیت محل بحث تاریخی است و روایت سامری و روایت‌های بیرونی باید از یکدیگر تفکیک شوند.آیین مانوی (ܡܢܝܚܝܐ)آیین مانوی سنتی دینیِ جهان‌گستر بود که مانی در سدهٔ سوم میلادی در میان‌رودانِ شاهنشاهی ساسانی بنیان گذاشت. این دین آموزه‌های خود را در قالب روایتی کیهانی دربارهٔ نور و تاریکی بیان می‌کرد و پیروانش در مسیرهای تجاری از مدیترانه تا آسیای مرکزی و چین پراکنده شدند.آیین بابی (بابیه · البابية)آیین بابی جنبشی دینی در ایران قاجاری بود که سید علی‌محمد باب در سال ۱۸۴۴ آغاز کرد. این جنبش در زمینهٔ شیخیِ تشیع دوازده‌امامی پدید آمد و در سال‌های بعد صورت‌بندی مستقل‌تری یافت؛ بخشی از پیروان بابیه بعدتر به آیین بهائی پیوستند، اما این دو سنت یکی نیستند.